OGŁOSZENIA - II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Znalezione obrazy dla zapytania druga niedziela wielkiego postu 2019

1.Zachęcamy do uczestnictwa w nabożeństwach: Drogi Krzyżowej w każdy piątek o godzinie 15.00 i Gorzkich Żali po mszy z godziny 12.00.

3.W ten piątek rozważania Drogi Krzyżowej prowadzą kandydaci do bierzmowania.

4.W niedzielę spotkanie z kandydatami do bierzmowania po mszy z godziny 10.00.

5.W każdą niedzielę nauki przedmałżeńskie po mszy z godziny 16.00.

6.Zachęcamy do składania ofiar na kwiaty do GROBU PAŃSKIEGO.

7.Dziękujemy za ofiary złożone do puszek na Fundusz Krajowy Misyjny. Nie straciły aktualności słowa kardynała Stefana Wyszyńskiego ... w miarę swoich możliwości, gdyż i dla nas czasy nie są łatwe, nie zapominajmy o misjach. Na pewno będzie to też ofiara miła Bogu. Ofiary na wsparcie można wpłacić na konto Komisji Episkopatu Polski ds. Misji: Komisja Episkopatu Polski ds. Misji, Bank PEKAO S.A. I O/Warszawa 06 1240 1037 1111 0000 0691 6772

8.Zachęcamy do lektury Pisma św. i nabywania prasy katolickiej.

ROZPOCZYNAMY WIELKI POST

Popielec rozpoczyna okres Wielkiego Postu. Tego dnia obowiązuje ścisły post, a podczas mszy w kościele głowy wiernych posypywane są popiołem. Ksiądz wypowiada wtedy słowa "Prochem jesteś i w proch się obrócisz" lub "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię".Popiół do posypywania głów wiernych ma pochodzić z palm poświęconych w Niedzielę Palmową poprzedniego roku.

Głównym celem Środy Popielcowej oraz obrzędu posypywania głów popiołem jest przypomnienie o konieczności pokuty i duchowego przygotowania się na zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Popiół z jednej strony oznacza przemijalność i ułomność ludzkiego życia, a z drugiej symbolizuje oczyszczenie i zmartwychwstanie, ponieważ Bóg stworzył człowieka z prochu ziemi i odrodził go do nowego życia.

Przepisy postne

1. Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych obowiązuje: we wszystkie piątki w roku, w Środę Popielcową i 24 grudnia zachęca się, aby nie spożywać mięsa. Nie ma obowiązku wstrzemięźliwości, jeżeli w piątek wypadnie uroczystość.

2. Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych i zachowanie postu ilościowego: w Środę Popielcową i w Wielki Piątek.

Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych obowiązuje wiernych, którzy ukończyli 14 rok życia, natomiast post ścisły tych, którzy ukończyli 18 rok życia, a nie rozpoczęli 60-tego.

Wolni są od obowiązku wstrzymania się od potraw mięsnych w piątki:

1) Wszyscy, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, w których nie są przestrzegane kościelne przepisy postne,

2) Wszyscy, którzy nie mają możliwości wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia.

Dyspensa nie dotyczy Środy Popielcowej i Wielkiego Piątku.

Wierni korzystający z dyspensy powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego oraz złożyć drobną ofiarę do skarbonki z napisem Jałmużna postna, albo częściej spełniać uczynki miłosierdzia chrześcijańskiego.

PRZYKAZANIA KOŚCIELNE

1.W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy św. i powstrzymywać się od prac niekoniecznych.

2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.

3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię Świętą.

4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w czasie Wielkiego Postu powstrzymywać się od udziału w zabawach.

5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.

Nowelizacja zapisu czwartego przykazania nie zmienia w niczym dotychczasowego charakteru każdego piątku jako dnia pokutnego, w którym katolicy powinni modlić się, wykonywać uczynki pobożności i miłości, podejmować akty umartwienia siebie przez wierniejsze wypełnianie własnych obowiązków, zwłaszcza zaś zachowywać wstrzemięźliwość (zob. kan. 1249-1250). Wyjątkiem są jedynie przypadające wtedy uroczystości. Jeśli zatem w piątek katolik chciałby odstąpić ze słusznej przyczyny od pokutnego przeżywania tego dnia, winien uzyskać odpowiednią dyspensę.

Takie jest prawo kościelne, ale przecież nie dla nakazu czy zakazu podejmujemy postne praktyki. Natomiast wypełnianie ich w duchu wolności, a zarazem miłości dla naszego Pana Jezusa Chrystusa, który za nas cierpiał i umierał na krzyżu (właśnie w piątek), nadaje im prawdziwą wartość doczesną i wieczną.

Podobny obraz

Wiele osób stosuje różne diety ze względów zdrowotnych albo żeby ładnie wyglądać. Nieraz wydaje znaczne sumy na dietetyczne potrawy. Dawniej wzywano, by to, co się zaoszczędzi przez skromniejsze jedzenie, przekazywać potrzebującym. Dziś zdarza się, że wymyślne potrawy dietetyczne kosztują znacznie drożej niż proste zdrowe pożywienie. Zachęcam do przemyśleń na ten temat.

CHROŃMY DZIECI PRZED MAKIAWELIZMEM

Zbliżają się ferie zimowe - czas wypoczynku od nauki szkolnej. Więcej czas mogą rodzice poświęcić swoim pociechom, tym mniejszym i tym większym. Zaobserwować ich zachowanie .Kontrolować dostęp do komputera i telewizji.

Znalezione obrazy dla zapytania Bp Adam Lepa Media a postawy makiawelizm

MAKIAWELIZM - słowo trudne i dla wielu z nas niezrozumiałe. Człowiek z tą postawą jest bardzo trudny w kontaktach międzyludzkich. Makiawelizm ma kilka znaczeń, np. oznacza postawę, która charakteryzuje się cynizmem i obłudą; albo postawą, która wyraża się w dążeniu do celu za każdą cenę. Makiaweliści przejawiają stałą tendencję manipulowania drugim człowiekiem.

Manipulacja jest celowym i skrytym narzucaniem jednostce lub grupie ludzi fałszywego obrazu pewnej rzeczywistości. Jak widać, makiawelizm jest bardzo groźną postawą dla otoczenia i środowiska (rodziny, sąsiadów, przyjaciół), a także dla samego makiawelisty. Zniekształca on widzenie świata u drugiego człowieka i sam pada ofiara tego procederu, akceptując obraz rzeczywistości urojonej przez siebie. Makiawelista staje się twórcą świata iluzorycznego, który z czasem przybiera cechy niebezpiecznej choroby.

Z makiawelizmem mamy do czynienia częściej, niż nam się wydaje. Wskazują na to liczne sformułowania w naszym codziennym języku. Oto kilka z nich: nabrać kogoś, wpuścić w maliny, wystrychnąć na dudka, zapędzić w kozi róg, nabić w butelkę.

Jesteśmy przerażeni, gdy z bliska możemy się przyjrzeć cechom makiawelisty. Człowiek ten nie interesuje się ludźmi bezinteresownie. Zawsze kieruje się własnym interesem, a drugiego człowieka traktuje instrumentalnie. Wykazuje rażący deficyt empatii. W jego zachowaniu może występować element mściwości, będącej swoistym rewanżem za doznane wcześniej porażki czy upokorzenia. Człowiek taki w swoim środowisku jest nielubiany, gdyż podejrzewa się go o nieczystą grę i tak zwane machlojki. Dlatego nie ma szczerych przyjaciół.

Specjaliści twierdzą, że makiawelizm jest jedną z postaw, które jednostka nabywa w nieprawidłowym kontakcie z mediami. Ma to miejsce wtedy np., gdy mały ich odbiorca konsumuje codziennie kreskówki lub gry z bohaterami, którzy nic sobie nie robią z innych ludzi, łatwo eliminują swoich przeciwników, okazując pogardę oraz władzę realizowana za pomocą siły i różnych form przemocy.

Niepokojące jest to, że młody odbiorca mediów nie doświadcza w nich treści, które kształtowałyby w nich kulturę bycia, wrażliwość sumienia, czy postawę empatii, która każe patrzeć na drugiego człowieka zawsze z jego punktu widzenia.

Pierwsze oznaki makiawelizmu można dostrzec u dziecka w okresie przedszkolnym. Przyszły makiawelista czuje się wtedy najlepiej, gdy przyjmuje pozę dyrektora i pana traktującego poddanych jak niewolników. Sprawia mu tez wiele satysfakcji sytuacja , gdy może kogoś przechytrzyć, zwieść, a nawet oszukać. Rośnie w przekonaniu, że wszystkie chwyty są dozwolone. Tak postępują w filmach ulubieni bohaterowie, z którymi się identyfikuje. Nic nie daje od siebie dla dobra grupy, zamiast wykazuje pod jej adresem nowe i daleko idące roszczenia. Gdy dorośnie deficyt empatii doprowadzi go do skrajnych postaci egoizmu.

Niestety, są rodzice, którzy chełpią się tym , że ich dziecko jest najsprytniejsze w grupie przedszkolnej i daje sobie z innymi dziećmi , a nawet stawia w trudnej sytuacji wychowawczynię. Kierując się watpliwą nadzieją, że postawa ich dziecka w przyszłości ułatwi mu życie. Tymczasem może to być przyszły makiawelista utrapienie dla współmałżonka, przyjaciół i współpracowników, a także zmora przełożonych i podwładnych.

Refleksja ta prowadzi do kilku wniosków:

*Należy konsekwentnie kontrolować dostęp dziecka do mediów;

*Zastanawiać się nad przyszłymi następstwami makiawelizmu i rozmawiać na ten temat z innymi rodzicami;

*Zwracać pilną uwagę na programy telewizyjne, gry komputerowe oraz teksty drukowane (bajki, komiksy),które uczą małego odbiorcę cwaniactwa i chytrego pokonywania przeciwników;

*W wychowaniu rodzinnym położyć nacisk na kształtowanie u dzieci postaw empatii;

*Kształtować u dzieci wrażliwość sumienia w przekonaniu, że jego zewnętrznym przejawem jest kultura ducha;

*Ponieważ makiawelizm prowadzi do zakłamywania obrazu rzeczywistego drugiego człowieka, należy wychowywać dzieci do prawdy posługując się min. sprawdzonym apelem, aby zawsze brzydziły się kłamstwem.

Więcej na ten temat zob. Bp Adam Lepa Media a postawy.

ORSZAK TRZECH KRÓLI

6 stycznia 2019 roku ulicami Gorzkowa przeszedł Orszak Trzech Króli. Trzem Królom w drodze do Stajenki towarzyszyli parafianie i goście. Wędrowali ulicami, żeby pokłonić się Dzieciątku Jezus. DZIĘKUJEMY wszystkim lokalnym organizatorom i uczestnikom!

Obraz może zawierać: 3 osoby, ludzie stoją i na zewnątrz Obraz może zawierać: 5 osób, ludzie stoją, drzewo, niebo i na zewnątrz Obraz może zawierać: 1 osoba, buty i na zewnątrz Obraz może zawierać: 1 osoba, stoi i w budynku Obraz może zawierać: 9 osób, w budynku Obraz może zawierać: 6 osób, ludzie stoją i w budynku

Więcej zdjęć na stronie Centrum Społeczno - Kulturalne w Gorzkowie.

NOWOROCZNE ŻYCZENIA

Kochani Parafianie oraz Goście odwiedzający naszą stronę internetową!

Proszę przyjąć szczere życzenia na Nowy Rok Pański 2019.

Każdy Nowy Rok jest dla wszystkich wielką tajemnicą, nie wiemy co nas w nim spotka.

Wiemy jedynie - ile za nami. Co nas czeka - to wie tylko Pan Bóg.

Jesteśmy w pełni świadomi zadań, których trzeba będzie się podjąć.

Zawsze rodzi się obawa - czy podołamy, czy nie zabraknie sił.

Znalezione obrazy dla zapytania nowy rok 2019 gif

Życzę wszystkim Bożej opieki na każdy jego dzień i Bożego błogosławieństwa dla wszystkich dobrych zamiarów,

planów i projektów, które będą Państwo podejmować.

Niech Was wszystkich Bóg wspiera, prowadzi bezpiecznymi drogami oraz chroni od zła i niebezpieczeństw.

             Z pamięcią w modlitwie ks. Krzysztof Adamowski z księdzem Marcinem.

PO CO REKOLEKCJE?

Adwent to czas, w którym przeżywamy rekolekcje. Żeby zrozumieć, czym są rekolekcje i jak je mamy przeżywać, najlepiej będzie zacząć od tego, skąd się wzięło oznaczające je słowo. A wzięło się ono z języka łacińskiego: od re-colligo oznaczającego znowu zbierać, przyjmować, odzyskać (w formie zwrotnej se recoligere oznacza ochłonąć, opamiętać się) lub też od re-colo - na nowo uprawiać, znowu się czymś zajmować, przywrócić, jeszcze raz rozważyć. Chodziłoby więc o powrót do czegoś, powtórne rozważenie, zajęcie się czymś jeszcze raz. Czym? Naszym życiem.

W codziennym zabieganiu rzadko mamy czas, by się nad czymś głębiej zastanowić. W życie (także duchowe) wkradają się pewnego rodzaju automatyzmy. Z jednej strony ułatwiają nam one życie (bo przecież trudno codziennie, podejmując modlitwę, zadawać sobie pytanie: po co w ogóle się modlę), z drugiej jednak strony automatyzmy te mogą powodować spłycenie rozumienia treści religijnych, gdyż wiele rzeczy robimy bezmyślnie. Nie zastanawiając się głębiej nad prawdami naszej wiary i przyjmując je mechanicznie bo wszyscy tak wierzą i wszyscy tak robią, ryzykujemy, że w momencie próby nie będziemy w stanie swojej wiary obronić. Mówiąc obrazowo: z naszą religijnością jest tak, jak z meblami - z czasem pokrywają się coraz grubszą warstwą kurzu. Jeśli tego kurzu nie będziemy przynajmniej raz na jakiś czas ścierać, z czasem nie będziemy mogli rozpoznać nie tylko koloru, ale nawet kształtu naszych stylowych Ludwików. Tak samo jest z wiarą - jeśli nie będzie co jakiś czas odkurzana, po pewnym czasie stanie się szara i bezkształtna.

Współczesność to coraz szybsze tempo życia. Wynalazki, które miały zapewnić nam więcej wolnego czasu, stały się złodziejami czasu. Okazało się bowiem, że owszem, dzięki współczesnej technice człowiek może zrobić więcej w krótszym czasie, ale wcale nie spieszy się do tego, by ten czas wykorzystać na odpoczynek i pozbieranie się. Wręcz przeciwnie - jest coraz bardziej rozbity wewnętrznie, gdyż albo stwierdza, że zdąży jeszcze więcej zrobić i nie odpoczywa, albo poświęca czas na bezwartościowe rozrywki - coś, co go rozrywa, rozbija wewnętrznie. Rekolekcje to dobry czas, by w tym całym zabieganiu pozbierać się (re-colligo!), a może też ochłonąć, opamiętać się (se recoligere). Najczęściej starając się ocenić przeżycie rekolekcji, pytamy o to, jakie były nauki rekolekcyjne i z jakim skupieniem ich wysłuchaliśmy. Zapominamy jednak o tym, że rekolekcje wyrosły nie z praktyki słuchania duchowego, lecz ćwiczeń duchownych, zakładają więc nie tylko wysłuchanie nauk, ale własną aktywność, ćwiczenie się w życiu chrześcijańskim. Rekolekcje w naszym życiu będą na tyle owocne, na ile sami się w ich przeżycie zaangażujemy, na ile będziemy skłonni na nowo przemyśleć swoją wiarę i pierwsze czyny podjąć. Rekolekcje więc to także osobista refleksja, poświęcenie więcej czasu na modlitwę - zarówno indywidualną, jak i wspólną, w rodzinie.

Telewizor i komputer nie są dobrymi sprzymierzeńcami rekolekcji. One tylko rozrywają, powoduje, że zamiast wejść w siebie i w to, co dla mnie ważne, pozostaję na powierzchni, zabijam czas, marnuję go. Lepiej więc wyłączyć je na czas rekolekcji. Nie sprzyja też dobremu przeżywaniu rekolekcji głośna muzyka, wypędzająca ciszę, tak bardzo potrzebną do usłyszenia tego, co Bóg ma do powiedzenia o moim życiu.

Często narzekamy, że to życie jest ciężkie, że stawia przed nami takie trudne dylematy, że nie potrafimy właściwie wybrać i często żałujemy naszych wcześniejszych decyzji, mówiąc: gdybym wtedy wiedział! Rekolekcje są dobrym czasem na to, żeby przyjrzeć się naszym wyborom i zapytać Boga: co mam wybrać? Jak rozwiązać trudne sytuacje w moim życiu? Co zrobiłem źle i jak mogę to naprawić? Dlatego wielcy chrześcijanie ważne decyzje podejmowali zawsze po rekolekcjach. Ale żeby usłyszeć, co Bóg ma nam do powiedzenia, trzeba wyłączyć to, co zagłusza ciszę. Wtedy dopiero możemy ochłonąć, opamiętać się (se recoligere), i odzyskać (re-colligo) sens i cel życia.

Rekolekcje więc to także czas praktykowania miłości bliźniego. Wejście w siebie musi łączyć się z realizacją tego przykazania np. poprzez pojednanie w rodzinie, małżeństwie, z sąsiadami, kolegami w zakładzie pracy. Czynem rekolekcyjnym może być także np. wspólna kolacja przy świecach (a nie przy telewizorze), kiedy członkowie rodziny wreszcie ze sobą porozmawiają, na co tak często nie mają czasu w codziennym zabieganiu. Trzeba tylko wygospodarować ten czas, aby ponownie zająć się (re-colo!) swoją rodziną, podarować sobie czas nie tylko na wysłuchanie nauk, ale na praktyczne ćwiczenia w miłości.

I na koniec rzecz bardzo ważna: rekolekcje to także czas, by odzyskać (re-colligo) czystość duszy w sakramencie pojednania. Dobrze wiedzą o tym proboszczowie, skoro na ten właśnie czas zapraszają tylu spowiedników. Warto się do tej rekolekcyjnej spowiedzi dobrze przygotować przez dobry szczegółowy rachunek sumienia, zadośćuczynienie i pojednanie się z tymi, których przez moje grzechy skrzywdziłem oraz mocne postanowienie poprawy. Spowiednik czasem (zwłaszcza wtedy, kiedy już dłużej siedzi w konfesjonale) może być zmęczony, ale muszę pamiętać, że za jego pośrednictwem spotykam się z Bogiem, który odpuszcza mi grzechy. A przy okazji - warto też pomodlić się przed spowiedzią za księdza, który będzie mnie spowiadał, o potrzebne mu światło Ducha Świętego, żeby mógł mi dobrze pomóc, rozeznać, doradzić.

Zbliża się czas adwentowych rekolekcji. Wykorzystajmy je dobrze, aby ochłonąć pozbierać się i odzyskać to, co w codziennym zabieganiu zgubiliśmy.

- fragmenty.. Ks. Tomasz Opaliński Edycja płocka 49/2003.
<

35-LECIE KAPŁAŃSTWA KSIĘDZA PROBOSZCZA

17 grudnia - mija 35 lat od chwili kiedy nasz ksiądz proboszcz Krzysztof Adamowski otrzymał święcenia kapłańskie. W wigilię tej rocznicy parafianie złożyli księdzu, już WICEDZIEKANOWI życzenia m.ni:

Znalezione obrazy dla zapytania kwiaty bukiety róże
Drogi nam Jubilacie, Księże Proboszczu !

Trzydzieści pięć lat tyle czasu jutro minie od momentu, kiedy Ksiądz skierował stery swego życia na drogę duchowną. Wówczas to sam Jezus, Księdza wybrał na proroka i apostoła - powołał na swego kapłana.

Aby dzisiaj przypomnieć te chwile - najlepiej powtórzyć słowa poetki Kazimiery Chodycz:


Trzydzieści pięć lat dzisiaj mija od pełnej tajemnic chwili,

Gdyś klęcząc przed Księdzem Biskupem głowę w pokorze schylił.

A Biskup w imieniu Chrystusa wzniósł ręce nad skronie schylone

I dłonie Twoje namaścił, by były już poświęcone.

Włożył Ci ornat na barki... poczułeś wnet ciężar krzyża.

Ale podjąłeś go chętnie, bo on do Boga Cię zbliża.

dano Ci moc przedziwną, moc Boską, wręcz niepojętą,

By duszę w grzechu zakutą rozgrzeszyć, uczynić świętą!

Pamiętasz?... jak po raz pierwszy nad Hostią drobną i małą

Wyrzekłeś dwa słowa Chrystusa: Bierzcie to moje Ciało!"

A potem zgiąłeś kolana: Bóg wielki w Twych dłoniach spoczywa.

Posłuszny na głos kapłana, który na ołtarz Go wzywa

I nie ma słów, by opisać, co w sercu Twoim się działo,

Gdy Słowo Boże Wcielone na głos twój Chlebem się stało.

I odtąd już tak codziennie Bóg w Twoje oddaje się dłonie,

By przez Twoje ręce kapłańskie zejść w serca nasze.

I odtąd cudów swej łaski Bóg co dzień przez Ciebie udziela

Ty nas prowadzisz do Boga, do Stwórcy i Zbawiciela.

Wierny swojemu powołaniu obchodzi Ksiądz Proboszcz, piękny Jubileusz 35 lecia posługi Kapłańskiej. Z tej to okazji, chcielibyśmy w imieniu całej wspólnoty parafialnej, - - serdecznie podziękować za obecność, za dobroć, za zrozumienie, a szczególnie za troskę o wygląd naszej świątyni.

Dziekujemy za trud odkrywania przed nami dary Eucharystii jako źródła siły, mocy i światła w naszym codziennym życiu. Dziękujemy za wszelkie dobro i niestrudzone budowanie jedności.

Składamy Księdzu Proboszczowi najlepsze, prosto z serca płynące życzenia,

aby Dobry Bóg obdarzył Księdza obfitością swoich łask, dobrym zdrowiem,

radością i umiejętnością przezwyciężania kłopotów dnia codziennego.

Niech kolejne lata upływają w takim samym zaangażowaniu w życie kościoła i parafian.

Życzymy dużo sił, które sprawią, że będzie Ksiądz mógł dalej wykonywać swoje powołanie,

aby nigdy Ksiądz nie zwątpił w zmartwychwstałego Pana

oraz dalej potrafił dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem z całą społecznością kościoła.

Aby w sercu Księdza wzrastały wiara i miłość, wnikały w nasze serca i rodziły owoce w postaci dobrych i pięknych postaw ludzkich..

Polecamy Księdza nieustannej opiece Maryi Panny i patronowi naszego Kościoła.

Szczęść Boże!

STO LAT NIEPODLEGŁOŚCI

11 listopada 2018 roku to była bardzo ważna dla nas data, bo 100 rocznica odzyskania niepodległości. Jak co roku, w naszym kościele odprawiona została msza święta w intencji naszej OJCZYZNY. Na te uroczystości zgromadzili się parafianie, goście, władze gminy i uczniowie z miejscowej szkoły.

Obraz może zawierać: 2 osoby, tabela i w budynku Obraz może zawierać: 10 osób, uśmiechnięci ludzie, ludzie stoją i w budynku Obraz może zawierać: 15 osób, w budynku Obraz może zawierać: 8 osób, ludzie stoją i w budynku

Odpust ku czci MB Różańcowej

7 października to tradycyjna data obchodów święta MB Różancowej. W tym roku piękne kazanie wygłosił w naszym kościele ks. kan. Roman Skowron. Więcej w GALERII