ŻYCZENIA IMIENINOWE DLA KSIĘDZA ANDRZEJA

Życzenia imieninowe dla księdza. Życzenia imieninowe dla kapłana

Czcigodny Solenizancie Księże Andrzeju

Cała wspólnota kościoła, pragnie złożyć Księdzu z serca płynące życzenia,

Dużo wiary, która z każdym dniem będzie nabierała siły,

Dużo dobrych słów, które głoszone z ambony trafią prosto w serca wiernych,

Samych dobrych myśli, dzięki którym nawet trudne sytuacje będą wydawać się proste,

Samych dobrych, prawdziwych i szczerych ludzi, dzięki którym będzie Kapłan mógł nabierać życiowego doświadczenia,

Najbardziej życzymy Księdzu Błogosławieństwa Bożego, które jest początkiem wszystkiego i bez którego człowiek nic nie może uczynić.

Samych pogodnych dni.

                                                                 Parafianie

Msza Święta w intencji Dostojnego Solenizanta odbędzie się 30 listopada 2021r o godzinie 17:00.

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

I Niedziela Adwentu

Obudzić we wspomnieniach dobroć, a przez to otworzyć drzwi nadziei.

1. Rozpoczynamy dziś nowy rok liturgiczny pod hasłem: Posłani w pokoju Chrystusa. Motto biblijne: Ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie (J 6,57). W pierwszej części (do 16 grudnia) będziemy pochylać się nad tajemnicą powtórnego przyjścia Pana na końcu czasów. Druga część (od 17 do 24 grudnia) będzie stanowić bezpośrednie przygotowanie do celebrowania pamiątki pierwszego przyjścia Chrystusa na ziemię na uroczystość Narodzenia Pańskiego. Wykorzystajmy dobrze ten czas na słuchanie słowa Bożego oraz wchodzenie w tajemnicę bliskości Boga, który przychodzi jako Emmanuel - Bóg z nami.

2. W czasie adwentowego oczekiwania zapraszamy serdecznie wszystkich na Msze Święte roratne; szczególne zaproszenie kierujemy do dzieci i młodzieży. Roraty codziennie o godz. 6:30. Jedynie w poniedziałek 17:00.

3. Przez cały adwent do puszki zbieramy ofiary na Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom.

4. W tym tygodniu wypada pierwszy piątek i pierwsza sobota miesiąca. Spowiedź w piątek od 16:30.

5. Bardzo dziękujemy paniom z Zamostka za posprzątanie kościoła. W tym tygodniu zapraszamy z Zamostka kolejnych państwa. Bóg zapłać Pani z Gorzkowa za ofiarowane kwiaty do dekoracji kościoła i piękny wieniec adwentowy.

6. W tym tygodniu patronują nam: we wtorek - Święty Andrzej, w piątek - Święty Franciszek Ksawery, w sobotę - Święta Barbara.

7. Świece Caritasu na stół wigilijny można nabywać w zakrystii. W ten sposób ofiarami wspieramy Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom. Duża świeca po 18 zł, a mała po 7 zł.

8. Trwają nieprzerwanie prace remontowe w naszej świątyni. Obecnie trwa renowacja głównego ołtarza i odnowianie tabernakulum.

Bardzo dziękujemy wszystkim ofiarodawcom na rzecz naszej świątyni.

Informujemy jednocześnie, że osoby, które pragną dołączyć do dobroczyńców wspomagających nasze prace remontowe mogą to uczynić między innymi poprzez wpłatę

na konto bankowe:35 8200 0008 2007 0012 4100 0003 tytuł wpłaty: na remont ołtarza.

Wyrażamy wdzięczność wszystkim, którzy wspierają to wielkie dzieło, dzięki któremu nasz kościół może odzyskać swój pierwotny blask.

9. Intencje mszalne umieszczane są na tablicy ogłoszeniowej w dzwonnicy.

10. Polecamy nabywanie prasy katolickiej: Tyg. Niedziela, Mały gość niedzielny i Gość Niedzielny.

11. Wszystkim solenizantom i jubilatom tego tygodnia życzymy obfitości łask Bożych i opieki Matki Najświętszej na każdy dzień. Wszystkim zaś życzymy miłej i błogosławionej niedzieli.

List pasterski Metropolity Lubelskiego na Adwent 2021 r.

POSŁANI W POKOJU CHRYSTUSA

Umiłowani w Chrystusie Panu, Siostry i Bracia!

Ewangelia pierwszej niedzieli Adwentu przypomina nam, że jesteśmy sługami, czekającymi na przyjście Pana, który rozliczy nas z wykorzystania darów i talentów, jakie nam powierzył. Słowo Chrystusa jest wezwaniem do nieustannej czujności, która powinna charakteryzować wiernego sługę, rzetelnego pracownika i dobrego chrześcijanina.

Nikt z nas nie zna godziny, w której Bóg wezwie go do siebie, aby zdać sprawę z naszych czynów, dobrych i złych. Starajmy się żyć uczciwie, dobrze wykorzystywać bezcenny dar czasu, aby w każdej chwili być gotowymi na spotkanie z Panem. On też będzie umacniał was do końca zapewnia święty Paweł abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Pielgrzymka do źródeł wiary

W październiku tego roku biskupi polscy pielgrzymowali do Rzymu z wizytą ad limina apostolorum. Ten łaciński termin można przetłumaczyć dwojako: do grobów apostolskich lub do progów apostolskich. Dwa sposoby tłumaczenia wskazują na dwa wymiary tej szczególnej wizyty. Ma ona najpierw charakter pielgrzymki do grobów świętych Apostołów Piotra i Pawła, do grobów papieży i licznych świętych Kościoła. Jest więc pielgrzymką do źródeł wiary, którą przekazali nam apostołowie, której strzegli kolejni papieże, którą żyli na co dzień święci.

Nasza podróż miała na celu także wizytę u progów apostolskich, czyli spotkanie z Następcą Świętego Piotra i odwiedziny w instytucjach pomagających papieżowi w zarządzaniu Kościołem: w kongregacjach, dykasteriach, trybunałach i radach. Prawo kanoniczne stanowi, że taka wizyta ma się odbywać co 5 lat. Każdy biskup diecezjalny zobowiązany jest przedstawić papieżowi i jego współpracownikom szczegółowe sprawozdanie ze stanu Kościoła lokalnego, sytuacji duszpasterstwa oraz podejmowanych w diecezji inicjatyw ewangelizacyjnych.

Papież Franciszek swoim przykładem uczył nas, jak wsłuchiwać się w głos drugiego człowieka, jak prowadzić pokorny dialog i budować wspólnotę otwierającą się na działanie Ducha Świętego. W rozmowie z nami sięgał do konkretnych doświadczeń, które zdobywał jako kapłan i biskup. Okazało się, że Papież dobrze się orientuje w sytuacji Kościoła w Polsce, ceni jego tradycję i gorliwość duszpasterską. Rozumie także jego trudności, dzieli jego niepokoje i troski. Chętnie spełnił naszą prośbę o apostolskie błogosławieństwo dla wszystkich wiernych naszych diecezji.

Podziękowaliśmy Ojcu Świętemu za wielki dar dla Polski, jakim była beatyfikacja Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Matki Elżbiety Róży Czackiej 12 września tego roku. Papież przebywał w tym dniu w Budapeszcie, na Międzynarodowym Kongresie Eucharystycznym. Przemawiając na Placu Bohaterów do dwustu tysięcy zgromadzonych, odniósł się do uroczystości w Polsce:

Dziś, niedaleko stąd, w Warszawie, dokonuje się ogłoszenie błogosławionymi dwojga świadków Ewangelii: Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Matki Elżbiety Czackiej, założycielki Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. Dwie postacie, które z bliska poznały krzyż: Prymas Polski, aresztowany i internowany, zawsze był mężnym pasterzem według Chrystusowego Serca, heroldem wolności i godności człowieka. Siostra Elżbieta, która w młodości straciła wzrok, poświęciła całe swoje życie pomocy niewidomym. Przykład nowych błogosławionych niech nas pobudza do przemieniania ciemności w światłość mocą miłości.

Synodalny wymiar Kościoła

25 września tego roku dokonaliśmy liturgicznego otwarcia III Synodu Archidiecezji Lubelskiej, którego faza przygotowawcza - przedłużona z powodu pandemii - trwała od 25 marca 2019 roku. Podczas Eucharystii, sprawowanej w Archikatedrze, członkowie Synodu złożyli uroczyste wyznanie wiary i przysięgę wierności przepisaną przy podejmowaniu ważnych zadań w Kościele.

Równocześnie dziękowaliśmy Bogu za beatyfikację Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Nasza archidiecezja ma szczególny powód do wdzięczności. Jesteśmy dumni z tego, że był naszym biskupem, a przedtem studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i przebywał na lubelskiej ziemi w czasie okupacji hitlerowskiej. Z jego duchowego przesłania pragniemy czerpać inspirację do prac i dyskusji synodalnych.

Dwa dni po beatyfikacji poświęciliśmy, w podziemnej kaplicy naszej archikatedry, tablicę pamiątkową ku jego czci, obok tablicy dedykowanej biskupowi Władysławowi Goralowi, męczennikowi II wojny światowej. Napis na tablicy streszcza w kilku słowach główne wymiary jego wielkości: Biskup lubelski, Wielki Kanclerz KUL, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski, przeprowadził Kościół i naród przez noc komunizmu, mąż stanu, Prymas Tysiąclecia służył Bogu przez Maryję.

13 listopada odbyła się pierwsza sesja plenarna naszego Synodu. Obrady były poświęcone dwóm tematom: Duchowość i posługa kapłana oraz Kościół w dialogu z kulturą. Punktem wyjścia do dyskusji były treści wypracowane po konsultacjach przeprowadzonych w zespołach parafialnych i dekanalnych. Nadzieją napełnia każdy głos, który wyraża troskę o przyszłość Kościoła w Lublinie. Wystąpienia uczestników trafnie opisywały wyzwania stojące przed kapłanami w nadchodzących latach oraz ukazywały ramy dialogu ze współczesnym światem.

Kolejne sesje plenarne planujemy w marcu i czerwcu przyszłego roku. Przed nami jeszcze sporo pracy w różnych gremiach synodalnych. Bardzo dziękuję wszystkim świeckim i duchownym, którzy z oddaniem angażują się w to diecezjalne przedsięwzięcie. Otwierajmy się na prowadzenie przez Ducha Świętego. Niech każdy 25. dzień miesiąca zgromadzi nas na wspólnej modlitwie za Synod. Nie zapominajmy o modlitwie synodalnej podczas każdej niedzielnej Mszy Świętej, módlmy się też prywatnie o dobre owoce Synodu.

10 października Papież Franciszek zainaugurował 16. Zwyczajny Synod Biskupów. Nowością jest fakt, że odbywa się on w trzech fazach: diecezjalnej, kontynentalnej i powszechnej. Faza diecezjalna rozpoczęła się 17 października i potrwa do 15 sierpnia przyszłego roku. Hasłem tego Synodu są słowa: Ku Kościołowi synodalnemu: komunia, uczestnictwo i misja. Doskonale współbrzmią one z naszym programem synodalnym. W zamyśle Ojca świętego Synod o synodalności ma wzbudzić poczucie wspólnoty wśród wierzących oraz świadomość odpowiedzialności za Kościół. Będzie to Synod uważnie słuchający wiernych, będących na mocy chrztu i bierzmowania aktywnym podmiotem misji Kościoła. Wierni świeccy nie mają być jedynie widzami, jak w teatrze, ale prawdziwymi uczestnikami.

W niedzielę, 17 października, rozpoczęliśmy podczas uroczystej Eucharystii w archikatedrze, diecezjalną fazę papieskiego Synodu. Do naszych zespołów synodalnych, działających w parafiach, prześlemy materiały otrzymane ze Stolicy Apostolskiej, aby także nasz Kościół lokalny włączył się w ogólnoświatową konsultację Ludu Bożego. Przebieg Synodu w fazie kontynentalnej i rzymskiej będzie ważnym punktem odniesienia dla naszej wspólnej drogi w archidiecezji lubelskiej.

Synod powinien - zgodnie z zamysłem Papieża Franciszka - stworzyć między ludźmi wspólnotę, która uczy się słuchania i rozumienia siebie nawzajem, po to, aby słuchać wspólnie głosu Ducha Świętego i razem podążać drogą, którą On wskazuje dziś Kościołowi. Synod ma być szkołą dojrzałego dialogu, w którym pierwszeństwo ma słuchanie przed mówieniem, zrozumienie przed ocenianiem, dzielenie się przed dyskutowaniem, który zakłada stałą gotowość do pojednania.

Świętowanie Dnia Pańskiego

Pierwsza niedziela Adwentu wprowadza nas w nowy rok kościelny, liturgiczny i duszpasterski. Będzie to ostatni rok realizacji trzyletniego programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce zatytułowanego Eucharystia daje życie. Nawiązując do nauczania Papieża Benedykta XVI, program ten ujmuje Eucharystię jako tajemnicę wyznawaną, celebrowaną i świętowaną. W rozpoczynającym się dzisiaj roku duszpasterskim, pod hasłem Posłani w pokoju Chrystusa, chcemy na nowo odczytać wartość i znaczenie niedzielnego świętowania, którego szczytem jest świadome, czynne i owocne uczestnictwo we Mszy Świętej.

Wśród licznych dokumentów opublikowanych przez świętego Jana Pawła II znajduje się także List apostolski Dies Domini na temat znaczenia niedzieli w życiu chrześcijanina. Jest ona przede wszystkim Dniem Pańskim, świętowaniem dzieła Stwórcy, który pobłogosławił dzień siódmy i uczynił go świętym. Niedziela to Dzień Chrystusa, który za nas umarł i dla nas zmartwychwstał, który zesłał nam od Ojca obiecanego Ducha Świętego. Te istotne dla naszej wiary wydarzenia dokonały się w niedzielę, dlatego jest ona pierwszym i najważniejszym dniem tygodnia.

Niedziela to Dzień Kościoła. Sercem tego dnia jest zgromadzenie eucharystyczne wiernych. Jednoczy ono rodziny, aby stawały się Kościołem domowym i wypełniały swoje zadanie duchowo-moralnej odnowy narodu. Niedziela jest także Dniem człowieka, danym mu przez Boga, aby mógł w pełni rozwinąć swoje walory ludzkie i duchowe. Winna być dniem radości, odpoczynku i solidarności. Niedziela nadaje rytm kolejnym tygodniom i sprawia, że życie kościelne i duchowe zostaje głęboko osadzone w Chrystusie, znajduje w Nim rację bytu, czerpie od Niego pokarm i inspirację.

Widzimy więc, że program duszpasterski Kościoła w Polsce łączy się harmonijnie z tematami III Synodu Archidiecezji Lubelskiej i Synodu zwołanego przez Papieża Franciszka. Sercem tych duszpasterskich inicjatyw jest komunia - duchowa wspólnota wierzących, wezwanych do aktywnego uczestnictwa w życiu Kościoła i posłanych w pokoju Chrystusa, aby być solą ziemi i światłością świata.

Niech nas w tym zadaniu wspierają nowi polscy błogosławieni: Kardynał Stefan Wyszyński, Matka Elżbieta Róża Czacka i bohaterski kapłan męczennik, ksiądz Jan Franciszek Macha, wyniesiony na ołtarze tydzień temu w Katowicach.

Na owocne przeżywanie adwentowego czasu oczekiwania na przyjście Chrystusa z serca Wam błogosławię.

                                                                                                                                  Wasz biskup Stanisław

OGŁOSZENIE GOPS w Gorzkowie

POMOC ŻYWNOŚCIOWA ROK 2021.

Pomoc żywnościowa będzie wydawana w Centrum Społeczno-Kulturalnym w Gorzkowie ul. Nadrzeczna 4.

DATY WYDAWANIA ŻYWNOŚCI W 2021 r.:

01.10.2021r.

Od godz. 9:00 w Centrum Społeczno-Kulturalnym w Gorzkowie, odbędą się warsztaty kulinarne dla osób zakwalifikowanych do pomocy żywnościowej. Obecność obowiązkowa!

Bogusław od godz. 8:00

Orchowiec od godz. 8:00

Felicjan od godz. 8:00

Baranica od godz. 10:00

Antoniówka od godz. 10:00

Czysta Dębina od godz. 10:00

Czysta Dębina Kolonia od godz. 10:00

Borów od godz. 12:00

Borów Kolonia od godz. 12:00

Olesin od godz. 12:00

Bobrowe od godz. 12:00.

04.10.2021r.

Borsuk od godz. 8:00

Józefów od godz. 8:00

Piaski Szlacheckie od godz. 8:00

Chorupnik od godz. 8:00

Góry od godz. 10:00

Gorzków Osada od godz. 10:00

Gorzków Wieś od godz. 10:00

Zamostek od godz. 10:00

Wielkopole od godz. 12:00

Widniówka od godz. 12:00

Wiśniów od godz. 12:00

Wielobycz od godz. 12:00.

Żywność będzie wydawana w godz. od 8:00 do 15:00.

Szczegółowe informacje pod numerem telefonu: 84 68 38 506

OGŁOSZENIE

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Gorzkowie informuje, że od dnia 01 września 2021 roku będą prowadzone zapisy do OTRZYMANIA POMOCY ŻYWNOŚCIOWEJ z Programu Operacyjnego Pomoc Żywnościowa 2014-2020 Podprogram 2021r.

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej prosi o zgłaszanie się od 01 września do 30 września 2021r. w godz. od 7.30 do 15.30 wraz z dokumentami potwierdzającymi wysokość dochodu rodziny lub osoby samotnie gospodarującej (np. nakaz podatkowy, decyzja ZUS lub KRUS, zaświadczenie o wynagrodzeniu).

KRYTERIA UPRAWNIAJĄCE DO SKORZYSTANIA Z POMOCY ŻYWNOŚCIOWEJ TO:

1. Kryterium dochodowe:

- dla osoby SAMOTNIE GOSPODARUJĄCEJ 1 542,20 zł.

- dla OSOBY W RODZINIE 1 161,60 zł.

2.Trudna sytuacja określona w art. 7 ust. o pomocy społecznej.

ŻYWNOŚĆ BĘDZIE WYDAWANA W GMINIE GORZKÓW

Szczegółowe informacje pod nr. telefonu: (84)6838506 lub (84)6838156 wew. 327

AKCJA ŚW. KRZYSZTOF

Zbliża się Tydzień św. Krzysztofa

W dniach 18-25 lipca 2021 będzie obchodzony 22. Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa wraz z misyjną Akcją św. Krzysztof 1 grosz za 1 kilometr szczęśliwej jazdy na środki transportu dla misjonarzy. W tym czasie za wstawiennictwem św. Krzysztofa Patrona kierowców i podróżnych będziemy się modlić za wszystkich użytkowników drogi o bezpieczne podróże dla wszystkich. Ważnym punktem obchodów jest błogosławieństwo kierowców i ich pojazdów, aby zawsze używali ich mądrze i odpowiedzialnie. Do wszystkich użytkowników pojazdów jest kierowany apel o udział w Akcji św. Krzysztof i wsparcie misjonarzy w zakupie środków transportu poprzez przeznaczenie 1 grosza za każdy przejechany kilometr na ten cel.

             Więcej przeczytamy na stronie http://www.miva.pl/artykuly/akcje/akcja-sw-krzysztof

Nasi misjonarze - Kościół - Bp Mazur na Tydzień Św. Krzysztofa: Środki  transportu w misjonarskim posługiwaniu odgrywają niezastąpioną rolę

Zachęcamy każdego kierowcę i pasażera do włączenia się w tę szlachetną misyjną akcję pomocy.

Komunikat Metropolity Lubelskiego - 26.06.2021

Umiłowani w Chrystusie Panu, Siostry i Bracia!

Kapłani  Archidiecezja Lubelska

Zbliża się beatyfikacja Sługi Bożego, Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia. Ogłosi ją w imieniu Papieża Franciszka kardynał Marcello Semeraro, Prefekt Kongregacji do Spraw Kanonizacyjnych, w dniu 12 września 2021 roku w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie.

Nowy Błogosławiony związany był z Lublinem i diecezją lubelską przez studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, przez opiekę nad siostrami i niewidomymi dziećmi z Lasek w Kozłówce i Żułowie w czasie II wojny światowej; a przede wszystkim przez niemal trzyletnią posługę biskupa lubelskiego. Miesiąc temu minęła 75. rocznica jego ingresu do naszej Katedry.

Okazją do dziękczynienia za bliską już beatyfikację naszego Wielkiego Rodaka będzie doroczny odpust Matki Bożej Katedralnej połączony z procesja różańcową w dniu 3 lipca o godz. 1900. Uroczystościom będzie przewodniczył biskup słowackiej diecezji Rożniawa, Stanisław Stolarik. Będziemy także polecać Bogu przygotowania do III Synodu Archidiecezji Lubelskiej, którego uroczyste otwarcie planujemy na jesień.

Miesiąc później, 4 sierpnia, wyruszy 43. Lubelska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę, której przyświecać będzie hasło Eucharystia prawdziwe życie. Podobnie jak rok temu, tak i teraz pielgrzymka będzie miała charakter sztafety. Również i w tym roku będzie można wesprzeć fundusz Idę z Tobą. Korzystający z niego pielgrzymi poniosą intencje ofiarodawców na Jasną Górę.

Zapraszając do Archikatedry na święto Maryjne oraz na pielgrzymkowy szlak, z serca wszystkim błogosławię

                                                                                                                                  Wasz biskup Stanisław

Życzenia z okazji rocznicy święceń kapłańskich

35. rocznica święceń kapłańskich ks. proboszcza - Aktualności -  Sanktuarium.pl

29 MAJA, NASZ KSIĄDZ PROBOSZCZ ANDRZEJ OBCHODZI 28 ROCZNICĘ PRZYJĘCIA ŚWIĘCEŃ KAPŁAŃSKICH

Dostojny Jubilacie, Kapłanie Nasz, Księże Andrzeju!

Rocznica święceń kapłańskich - to niezwykły dzień nie tylko dla Księdza, ale i dla nas parafian. Wspólnie z Księdzem chcemy cieszyć się tą chwilą i uczcić dzień, w którym Ksiądz zaczął pełnić w pełni swoje obowiązki.

Dziękujemy za zrozumienie, troskę, obecność i za wspólne budowanie domu na skale.

Na kolejne lata Twojej posługi kapłańskiej, pragniemy życzyć Ci: Bożej miłości, Matczynej opieki, ludzkiej dobroci, żelaznego zdrowia, anielskiej cierpliwości, wytrwałości Hioba, i tego, abyś pozostawił po sobie wiele pięknych, niewidocznych śladów w ludzkich sercach, ale i tych widocznych, jak ten , którym jest nasza świątynia.

Niech Twoje wysiłki włożone w jej prawidłowe funkcjonowanie przełożą się na ogrom skarbów zgromadzonych w niebie.

W rocznicę dnia, w którym sam Pan Bóg uczynił z Ciebie swojego sługę otaczamy Cię szczególną modlitwą oraz dziękujemy Bogu za obecność wśród nas - parafianie.

Życzenia na 50 - lecie kapłaństwa Msza Święta w intencji Dostojnego Jubilata odbędzie się 28 maja 2021r o godzinie 17:00.

ŻYCZENIA WIELKANOCNE 2021

ŻYCZENIA WIELKANOCNE 2020 - Augustów.org

Drodzy Parafianie i Mili Goście

Kolejne Święta Wielkanocne przeżywamy w czasie pandemii. Żyjemy w pewnym lęku i obawie wobec otaczającej nas rzeczywistości. Ufamy jednak w Bożą opatrzność i miłosierdzie. Wierzymy, że łaska Boża pomoże nam przeżyć Paschę i pokonać czas próby.

Niech doświadczenie tych dni pogłębi naszą wiarę i miłość oraz wzmocni wspólnotę rodzinną i parafialną.

Niech ten szczególny czas Wielkanocy będzie dla nas wszystkich źródłem pociechy i duchowego odrodzenia, a Zmartwychwstały Chrystus obdarzy Was łaską zdrowia i napełni serca nadzieją na lepsze dni.

Błogosławionych świąt Wielkiej Nocy.

                                                                    Ksiądz Proboszcz Andrzej Wołoszyn

Życzenia na Dzień Kapłaństwa dla Księdza Proboszcza.

Gify Wielki Czwartek - Gify i obrazki na GifyAgusi.pl

I nikt sam sobie nie bierze tej godności, lecz tylko ten, kto jest powołany przez Boga (Hbr 5, 4).

Drogi Księże, z wielkim uznaniem i podziwem zwracamy się do Ciebie, będąc świadomymi, że Twoja rola w Kościele jest konieczna i niezastąpiona. Jesteś sługą Eucharystii, szafarzem Bożego miłosierdzia w sakramencie pokuty, pocieszycielem dusz, przewodnikiem wszystkich wiernych wśród zamętu i trudności dzisiejszego życia.

Dlatego dziś my z miłością Ci życzymy:

Pokoju - kiedy on wypełnia Twoje serce, my możemy bezpiecznie przejść przez nawet najbardziej niespokojne czasy

Radości - kiedy ona tryska w głębi Twojego serca, odkrywa przed nami piękno życia

Nadziei - kiedy budzi się w Tobie, staje się siłą prowadzącą dzień za dniem ku coraz lepszemu życiu

Mocy - bo ona zwycięża chwile rozpaczy, zniechęcenia i zwątpienia

Światła - bo ono, płonąc w twojej duszy, wskazuje nam pewną drogę

Miłości - bo tylko ona daje głęboki i niezachwiany sens życia

Życia - bo ono, czerpane z Chrystusa, już się nie kończy.

Matka Chrystusa, Matka Kapłanów swą macierzyńską miłością niechaj broni, osłania i czuwa nad Tobą.

                                                                                       Z Pamięcią Modlitewną Wdzięczni Parafianie

List pasterski Metropolity Lubelskiego na Wielki Post 2021

OJCOWSKIM SERCEM

Znalezione obrazy dla zapytania: biskup Stanisław Budzik

Dzisiejsze czytanie z Pierwszego Listu św. Piotra ukazuje uniwersalny wymiar zbawczej śmierci Chrystusa. On, sprawiedliwy i niewinny, umarł dobrowolnie za nas, niesprawiedliwych i grzeszników, aby wszystkich przyprowadzić do Boga. Autor Listu nawiązuje do czasów wielkiego potopu i Arki Noego, dzięki której ocalony został patriarcha Noe i jego rodzina.

Arka Noego jest dla św. Piotra zapowiedzią sakramentu chrztu. Tak jak woda obmywa ciało ludzkie z brudu, tak woda chrztu obmywa człowieka z brudu grzechu. Prosić o chrzest, to prosić Boga szczerym sercem o zbawienie. Dokonuje się ono przez chrzest, który jest uczestnictwem w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Obrazuje to pierwotna forma udzielania chrztu przez zanurzenie. Przyjmujący chrzest zanurzał się w wodzie na znak łączności ze śmiercią Chrystusa i wynurzał na znak jego zmartwychwstania. Te dwie tajemnice naszego zbawienia wspominamy podczas Wielkiego Postu, prowadzącego nas do Świąt Paschalnych.

Idźcie do Józefa

Patris corde, czyli ojcowskim sercem, umiłował św. Józef Jezusa. Tymi słowami rozpoczyna się List Apostolski papieża Franciszka wprowadzający Kościół w Rok św. Józefa. Okazją jest 150. rocznica ogłoszenia św. Józefa Patronem Kościoła Powszechnego. Ojciec Święty Franciszek pragnie w swoim Liście podzielić się z nami osobistymi refleksjami na temat Opiekuna Zbawiciela i Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.

W tym pięknym dokumencie, głębokim teologicznie i mającym celne odniesienia praktyczne, Franciszek ukazuje w kilku odsłonach, jak św. Józef realizował swoje duchowe ojcostwo w relacji do Chrystusa. Uczynił on ze swego życia służbę, złożył je w ofierze tajemnicy wcielenia i związanej z nią odkupieńczej misji. Przekształcił swe ludzkie powołanie do rodzinnej miłości w ponadludzką ofiarę z siebie, ze swego serca w miłość oddaną na służbę Mesjaszowi, wzrastającemu w jego domu (św. Paweł VI, papież).

Józef był ojcem czułym, zatroskanym o Jezusa i Maryję, troskliwym wychowawcą Syna Bożego, który pod jego okiem wzrastał w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi (Łk 2, 52). Święty Józef był człowiekiem twórczej odwagi. Sprawdzała się ona w momentach trudnych, których nie brakowało w życiu Świętej Rodziny. Józef był człowiekiem pracy i dzięki niej zapewniał utrzymanie Świętej Rodzinie. To od niego Jezus uczył się wartości, godności i radości ludzkiej pracy. W charakterystyce ojcowskiej miłości Józefa, papież Franciszek nawiązuje do książki polskiego pisarza Jana Dobraczyńskiego, zatytułowanej Cień Ojca. Józef jest w stosunku do Jezusa cieniem Ojca Niebieskiego na ziemi: osłania Go, chroni, nie odstępuje od Niego, podąża Jego śladami.

Zachęcam duszpasterzy, by w Roku św. Józefa nawiązywali do papieskiego nauczania o św. Józefie tak w homiliach, jak i w okolicznościowych katechezach i konferencjach. Obok omawianego Listu papieża Franciszka warto sięgnąć do Adhortacji apostolskiej św. Jana Pawła II Redemptoris Custos Stróż Odkupiciela. Czasy obecne bardzo potrzebują, zauważa papież Franciszek, odnowy rozumienia zadań mężów i ojców w rodzinach, zwłaszcza ich roli w procesie wychowania dzieci.

Msze święte wotywne o św. Józefie, odprawiane w środy albo w dniu 19 każdego miesiąca, mogą być także dobrą okazją do modlitwy w intencji ludzi pracy, za rodziny przeżywające trudności, w intencji prześladowanych, chorych i umierających. Przypomnijmy wiernym pieśni o św. Józefie, modlitwy kierowane do Opiekuna Zbawiciela, także tę, którą papież zamieścił na końcu swojego Listu Apostolskiego. Módlmy się także słowami Litanii do św. Józefa. Wiele wspólnot parafialnych ma św. Józefa za patrona. Zachęcam duszpasterzy z tych ośrodków oraz wiernych świeckich, aby animowali modlitwę za wstawiennictwem opiekuna Kościoła, w której będą brali udział wierni z innych parafii.

Niech wróci piękny zwyczaj rodzinnego odmawiania modlitwy różańcowej i osobistego zawierzenia wykonywanej pracy Opiekunowi Świętej Rodziny. Niech wierni korzystają z możliwości uzyskania odpustu zupełnego w Roku św. Józefa przez rozważanie Modlitwy Pańskiej Ojcze nasz dla odkrywania i rozeznawania woli Boga w życiu na wzór św. Józefa.

Radość rodzinnej miłości

Życie prostego Cieśli z Nazaretu wplecione jest w bieg niezwykłych wydarzeń - w wielką przygodę Boga i człowieka. Józef ma za zadanie otoczyć płaszczem opieki i miłości Zbawiciela całego rodzaju ludzkiego oraz Jego Matkę, Maryję. Rok św. Józefa kieruje więc w sposób naturalny naszą uwagę na Świętą Rodzinę, będącą wzorem dla wszystkich rodzin chrześcijańskich.

Biorąc to pod uwagę, papież Franciszek postanowił w Uroczystość św. Józefa zainaugurować dodatkowo Rok Rodziny. Zakończy się on 26 czerwca 2022 r. podczas dziesiątego Światowego Spotkania Rodzin w Rzymie z udziałem Ojca Świętego. W dniu 19 marca tego roku przypadnie 8. rocznica inauguracji pontyfikatu papieża Franciszka oraz 5. rocznica publikacji posynodalnej adhortacji apostolskiej Amoris Laetitia o pięknie i radości miłości rodzinnej.

Radość miłości przeżywana w rodzinach - pisze papież Franciszek w tym dokumencie - jest także radością Kościoła. Pomimo licznych oznak kryzysu małżeństwa, pragnienie rodziny jest stale żywe, zwłaszcza wśród ludzi młodych i motywuje Kościół. Odpowiadające na to pragnienie chrześcijańskie przepowiadanie dotyczące rodziny to doprawdy dobra nowina.

Związane z pandemią ograniczenia we wspólnotowym życiu religijnym pozwoliły ukazać rolę rodziny jako Kościoła Domowego oraz znaczenie wspólnotowych więzi pomiędzy rodzinami, które czynią z Kościoła rodzinę rodzin. Rodzina zasługuje na całoroczne świętowanie i dlatego powinna znaleźć się w centrum zaangażowania i uwagi każdej rzeczywistości kościelnej i duszpasterskiej.

Odpowiedzią na apel papieża będzie w naszej archidiecezji inicjatywa ewangelizacyjna skierowana do rodzin i małżeństw. W wielu wspólnotach parafialnych pogłębiają się niepokojące zjawiska spowodowane kruchością wiary i piętrzącymi się trudnościami w komunikacji między małżonkami. Są młodzi, którym brak odwagi podjęcia zobowiązania na całe życie. Zespół ds. Nowej Ewangelizacji w Archidiecezji Lubelskiej spróbuje wypracować duszpasterskie narzędzia odpowiadające na te wyzwania.

Początkowo do kilku parafii w Archidiecezji Lubelskiej zostaną posłane grupy ewangelizacyjne składające się z małżeństw, osób świeckich i kapłana. Celem ich posługi będzie rozpalenie na nowo wiary w Bożą miłość, na której można zbudować trwałą jedność i miłość między małżonkami. Będziemy się starać osiągnąć ten cel przez przepowiadanie Słowa Bożego, modlitwę oraz świadectwa małżeństw oparte na ich doświadczeniach w odbudowywaniu jedności, odnawianiu dialogu i miłości małżeńskiej.

Przewidziane są takie formy ewangelizacyjne jak randki małżeńskie owocujące zaproszeniem na kurs ewangelizacyjny dla małżeństw, rekolekcje dla małżonków, także dla osób żyjących w związkach niesakramentalnych oraz oferta ewangelizacyjna dla rodziców żyjących w takich związkach, a pragnących sakramentu chrztu dla swojego dziecka.

Kierujemy wzrok naszej wiary na Rodzinę z Nazaretu, w której centrum znajduje się Jezus. Na Rodzinę, której Matką jest Maryja, a opiekunem św. Józef. Niech spotkanie ze Świętą Rodziną pomoże każdej polskiej rodzinie uwierzyć w siebie, w swoje piękne i niezastąpione powołanie. Niech jej przywróci zaufanie do własnego bogactwa natury i łaski, niech ją umocni na chwile kryzysu i próby. Niech je otwiera na bezcenny dar życia.

Bijące serce Kościoła

Włączając się w inicjatywy duszpasterskie Stolicy Apostolskiej, nie zapominamy o naszych ogólnopolskich i diecezjalnych przedsięwzięciach. Jesteśmy w samym środku trzyletniego programu duszpasterskiego ogniskującego się wokół Eucharystii, która daje nam i podtrzymuje w nas życie duchowe. Obecny rok przeżywamy pod hasłem Zgromadzeni na Świętej Wieczerzy. Chcemy się gromadzić na Eucharystii, tęsknimy za wspólnotą wiary i modlitwy, ograniczoną przez pandemię. Pragniemy poznawać duchową głębię i piękno sakramentu miłości i jedności.

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, arcybiskup Stanisław Gądecki zwrócił się z apelem na Wielki Post, aby mimo trudnej sytuacji pandemicznej i obowiązujących rygorów sanitarnych, nikt nie został pozbawiony dostępu do Eucharystii i innych sakramentów, czyli największego skarbu Kościoła, przez które Chrystus daje samego siebie wspólnocie wierzących i zapewnia nam udział w owocach swojej zbawczej męki.

Papież Franciszek powiedział, że Eucharystia jest bijącym sercem Kościoła, rodzi go i odradza, gromadzi go i daje mu siłę. Ale Eucharystia przygotowuje nam również miejsce w niebie, w wieczności, ponieważ jest Chlebem z nieba. Stamtąd pochodzi, jest jedyną materią na tej ziemi, która naprawdę dotyka wieczności.

Eucharystyczny wymiar posiada przygotowywany III Synod Archidiecezji Lubelskiej, który ma nas zachęcić do budowania komunii, czyli wspólnoty czerpiącej siłę do budowania jedności i miłości z głębokiego przeżywania Eucharystii.

W grudniu ubiegłego roku pracę rozpoczęły parafialne zespoły synodalne. Do sekretariatu synodu zostały przekazane pierwsze refleksje dotyczące relacji Kościoła ze światem kultury, posługi kapłanów oraz duszpasterstwa rodzin. Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy z oddaniem angażują się w prace synodu, tak w zespołach parafialnych, jak i komisjach tematycznych.

Wszyscy dostrzegamy, jak pilną sprawą jest głoszenie Ewangelii współczesnemu pokoleniu. Nie brakuje głosów, które przypominają, że Kościół jest w sytuacji kryzysowej. Jednak nie brakuje też faktów, które świadczą o żywotności Kościoła. Przykładem niech będą cieszące się wciąż ogromnym zainteresowaniem propozycje formacyjne oferowane przez szkoły nowej ewangelizacji, również w naszej diecezji. Od nas wszystkich zależy, czy sprawdzona moc Dobrej Nowiny dotrze do ludzi, którzy żyją obok nas. Synod jest naszym wspólnym dobrem, które mamy wykorzystać do skuteczniejszego głoszenia Jezusa Chrystusa jedynego Odkupiciela człowieka.

Przyjmijcie błogosławieństwo na radosne i owocne przeżycie Wielkiego Postu

                                                                                                                                  Wasz biskup Stanisław

                                                            NOWOROCZNE ŻYCZENIA

Życzenia noworoczne 2021 - zabawne wierszyki dla bliskich - 4FUN.TV

Drodzy Parafianie!

W Nowym Roku 2021, który jest Rokiem Św. Józefa, z całego serca życzę wszystkim Wam i miłym Gościom przede wszystkim wielkiej ufności, nadziei i pokoju. Obyście zawsze mieli pewność, że Chrystus jest z Wami w waszych radościach i smutkach, że to On pierwszy do was wychodzi, by Wam błogosławić.

Dzieciom, życzę wzrostu w łasce i mądrości u Boga i u ludzi;

Młodzieży, mądrego odkrycia swojego powołania;

Narzeczonym, roztropnego poznawania siebie nawzajem;

Małżonkom, pięknej i wiernej miłości;

Rodzicom, szacunku i wdzięczności dzieci

Babciom i Dziadkom, godności w dostojeństwie i żarliwości duchowej;

Staruszkom, cierpliwości w znoszeniu dolegliwości wieku;

Chorym, umiejętności cierpienia ze zbawczym cierpieniem Chrystusa i powrotu do zdrowia.

Niech Bóg Wam Wszystkim także w tym nowym roku błogosławi i udziela swej mocy. Jezu, działaj w nas przez cały nadchodzący rok

                                                                   Szczęść Boże! - Ksiądz Proboszcz Andrzej Wołoszyn

Życzenia Świąteczne - Boże Narodzenie 2020

Życzenia bożonarodzeniowe  Fundacja "SCALAM - Prostujemy drogi życia" :  Fundacja "SCALAM  Prostujemy drogi życia"

Kochani Parafianie i przybyli na święta Goście!

Na Święta Bożego Narodzenia pragnę złożyć wyrazy pamięci, wdzięczności i najserdeczniejsze życzenia.

Niezgłębiony jest Bóg w swojej miłości! Oto przychodzi do nas wszystkich, choć na to nie zasługujemy, daje nam Siebie samego i zaprasza do życia wiecznego. W Święta Bożego Narodzenia doświadczymy Jego szczególnej obecności, ale wierzymy, że przychodzi On do nas nieustannie w Najświętszej Eucharystii. Pragnie tylko jednego: abyśmy Go przyjęli z największą miłością, na jaką potrafimy się zdobyć.

Przełamując wigilijny opłatek, życzę Wam, Kochani, aby Nowonarodzony Chrystus napełnił Wasze serca niezachwianą nadzieją, która pozwoli pokonać wszelkie trudności, silną wiarą, która rozjaśni nawet najbardziej mroczne dni i głęboką miłością, która w każdym człowieku potrafi dostrzec promyk dobra oraz zawsze jest gotowa przebaczyć.

                                                                   Błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia - Ksiądz Proboszcz Andrzej

ŻYCZENIA DLA NASZEGO KSIĘDZA ANDRZEJA.

Kosz 40 róż - przesyłka kwiatowa - E-kwiaty

Czcigodny Księże Proboszczu, Drogi Nasz Solenizancie!

Dzień Imienin, to jedna z niewielu okazji, by wyrazić Księdzu wdzięczność za trud posługi kapłańskiej w naszej wspólnocie.

Dziękujemy, że jesteś Naszym Duszpasterzem i przybliżasz nas do Boga.

Nade wszystko, dziękujemy jednak za Twoją pobożność, która ujmuje wszystkich parafian oraz za gorliwą modlitwę w intencji naszej parafii.

Wyrażając swoją wdzięczność pragniemy złożyć najserdeczniejsze życzenia: dobrego zdrowia, siły w prowadzeniu naszej parafii i radości z pełnionej posługi kapłańskiej w tym wyjątkowym czasie.

Ale najbardziej życzymy Księdzu błogosławieństwa Bożego, które jest początkiem wszystkiego i bez którego człowiek nic nie może uczynić.

Wierzymy, iż św. Andrzej, , będzie wypraszał Księdzu u Pana Boga wszystkie potrzebne dary i wspierał wszelkie poczynania Księdza Proboszcza.

Do życzeń dołączamy duchowy prezent w postaci modlitwy.

                                                                                       Dziękujemy! Szczęść Boże! Parafianie

Arcybiskup Stanisław Budzik napisał list na czas Adwentu

List pasterski Metropolity Lubelskiego na Adwent 2020 r.

Umiłowani w Chrystusie Panu, Siostry i Bracia!

W dzisiejszej liturgii słowa usłyszeliśmy początkowy fragment Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian. Apostoł Narodów pozdrawia nas życzeniem łaski i pokoju od Boga, naszego Ojca i od Pana Jezusa Chrystusa. Przypomina, że to Bóg przez Jezusa Chrystusa jest źródłem pokoju, za którym tak bardzo tęskni ludzkie serce. To od Niego otrzymujemy wszystkie łaski i dary, jakie są nam potrzebne do godnego życia i duchowego rozwoju. Okres Adwentu jest czasem wdzięczności za wielkie dary otrzymane od Boga, ale przede wszystkim za najcenniejszy Dar, jaki kiedykolwiek otrzymała ludzkość: za Syna Bożego, który dla nas i dla naszego zbawienia stał się człowiekiem i narodził się z Maryi Dziewicy. Święty Paweł zachęca nas, abyśmy oczekiwali na objawienie się naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Zapewnia nas, że Bóg jest wierny i spełni swoją obietnicę.

Rozdarte niebo

Opisana w pierwszym czytaniu sytuacja ludzi, którzy oddalili się od Boga, skłania proroka Izajasza do dramatycznego wołania: Czemu, o Panie dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak iż serca nasze stają się nieczułe na bojaźń przed Tobą? Odmień się przez wzgląd na swoje sługi i na pokolenia Twojego dziedzictwa. Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił!

Jakże bliska jest nam ta perspektywa proroka. Zdaje się ona opisywać rozterki, konflikty i napięcia, jakich doświadczamy w tym roku. Pandemia koronawirusa postawiła pod znakiem zapytania niemal wszystkie dotychczasowe pewniki ludzkiego życia, działania i planowania.

Papież Franciszek w swojej przejmującej homilii na pustym Placu Świętego Piotra powiedział: Ciemności ogarnęły nasze życie, wypełniając wszystko ogłuszającą ciszą i posępną pustką, która paraliżuje wszystko na swej drodze. Czuje się je w powietrzu, dostrzega w gestach, mówią o tym spojrzenia. Przestraszyliśmy się i zagubiliśmy. () Chciwi zysku daliśmy się pochłonąć rzeczom i oszołomić pośpiechem. Nie zatrzymaliśmy się wobec Twoich wezwań. Nie obudziliśmy się w obliczu wojen i światowej niesprawiedliwości. Teraz, gdy jesteśmy na wzburzonym morzu, błagamy Cię, zbudź się Panie!

Na wzburzonym morzu dryfuje także łódź Kościoła, osłabionego i upokorzonego z powodu grzechów i zaniedbań swoich synów, atakowanego z zewnątrz i od wewnątrz, odsądzanego od czci i wiary, skazywanego na marginalizację czy wręcz upadek.

Rozdarta jest również nasza Ojczyzna, w której rozwaga przegrywa z krzykiem, argumentację zastępuje obelga, gdzie umiera dialog, tak niezbędny dla odbudowania narodowej więzi. Jakże ciemne i zakryte wydaje się niebo. Razem z prorokiem Izajaszem wołamy do Pana: Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił!

Benedykt XVI, jeszcze jako prefekt Kongregacji Nauki Wiary, w jednej ze swoich homilii adwentowych nawiązał do tego dramatycznego wołania proroka. Wskazał, że Bóg nie milczy, ale odpowiada nam przez swojego Syna Jezusa Chrystusa: Czyż nie widzicie, że już rozdarłem niebo? Wtedy, w godzinie krzyża, kiedy rozdarła się zasłona świątyni, została rozerwana także zasłona między niebem a ziemią. Sam Bóg ofiarował się wam poprzez Moje otwarte włócznią Serce. W godzinie krzyża rozerwałem niebo i rozrywam je wciąż na nowo w godzinie świętej Eucharystii. To jest Adwent, to jest nadejście. Przychodzę do was i daję się wam cały, tak blisko, że można Mnie dotknąć. Czy widzicie otwarte niebo? A my możemy pokornie odpowiedzieć dodaje kardynał Ratzinger Panie ulecz naszą wewnętrzną ślepotę, rozerwij także nasze serce, aby stało się widzące!

Bracia i Siostry! Otwórzmy nasze serca i wołajmy razem z Psalmistą: Powróć, Boże zastępów, wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl. Chroń to, co zasadziła Twoja prawica, latorośl, którą umocniłeś dla siebie. Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

Światło Eucharystii

Światło, które przyniósł Chrystus na ziemię, rozprasza ciemności naszych ludzkich dróg, wskazuje ścieżkę Bożej prawdy i miłości, przenika mroki cierpienia i śmierci.

Uwielbiam cię, blade światło pszennego chleba, w którym wieczność na chwilę zamieszka, podpływając do naszego brzegu tajemniczą ścieżką. Tak pisał młody Karol Wojtyła jeszcze przed przyjęciem święceń kapłańskich. W Pieśni o Bogu ukrytym wyrażał zdumienie, które miało Go nie opuścić aż do końca życia: zdumienie i wdzięczność wobec Boga za cud eucharystycznej przemiany chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa; podziw dla blasku bijącego od Chleba, który z nieba zstąpił, aby dać życie światu.

Wierny dziedzictwu wielkiego i świętego Papieża Kościół w Polsce realizuje trzyletni program duszpasterski zatytułowany Eucharystia daje życie. Jego zasadniczym celem jest pogłębienie wśród wiernych zrozumienia tej wielkiej tajemnicy wiary, będącej sercem i centrum życia chrześcijańskiego. W pierwszym roku program skupiał się na Eucharystii jako tajemnicy wyznawanej, w drugim koncentruje się na Eucharystii jako tajemnicy celebrowanej, natomiast w trzecim roku skierujemy naszą uwagę na posłanie i chrześcijańskie świadectwo.

Nowy rok duszpasterski i liturgiczny rozpoczynamy pod hasłem Zgromadzeni na świętej wieczerzy. Przedmiotem naszej refleksji i troski będzie takie sprawowanie Eucharystii, które pomoże nam przeżyć i zrozumieć jej duchową głębię wyrażaną przez zewnętrzne piękno i wierność zasadom liturgii Kościoła. Bowiem w sprawowaniu liturgii - jak napisał papież Benedykt - decyduje się przyszłość wiary i Kościoła.

Kościół w Polsce powinien dołożyć starań, aby zgromadzenie wokół ołtarza Eucharystycznej Ofiary stawało się dla jej uczestników spotkaniem z Osobą Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego. Należy pogłębić formację liturgiczną kapłanów i osób podejmujących posługi liturgiczne, promować kult eucharystyczny oraz modlitwę osobistą i wspólnotową przed Najświętszym Sakramentem. Nie zapominajmy, że liturgię sprawują także ci, którzy na mocy sakramentu chrztu czynnie w niej uczestniczą przez odpowiednie postawy, gesty, modlitwę i śpiew, słuchanie i milczenie. Wszyscy winni kierować się ustalonymi przez Kościół normami liturgicznymi, unikając tego, co zaciemnia jedność i przejrzystość liturgii.

Niech nowy rok liturgiczny, rozpoczynający się w pierwszą niedzielę Adwentu, będzie okazją do ożywienia życia religijnego parafii, będącej wspólnotą eucharystyczną. Ufamy, że po ustaniu pandemii znowu będziemy się gromadzić licznie na niedzielnej Eucharystii, aby chwalić Boga i budować jedność między sobą.

Zgromadzeni na Synodzie

Pandemia koronawirusa szczególnie boleśnie dotknęła Kościół jako wspólnotę, której istotnym zadaniem jest gromadzić ludzi w jedną rodzinę, spotykać się na modlitwie, zwłaszcza na Eucharystii, chwalić Boga i wychodzić na spotkanie z człowiekiem, zwłaszcza potrzebującym pomocy. Z powodu koniecznych obostrzeń sanitarnych nie mogliśmy odpowiednio uczcić setnej rocznicy urodzin świętego Jana Pawła II, byliśmy również zmuszeni przełożyć uroczystości beatyfikacyjne Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W naszym Kościele lokalnym planowaliśmy rozpoczęcie obrad III Synodu Archidiecezji Lubelskiej, które także musieliśmy odłożyć. Ufamy, że w przyszłym roku uda się nam celebrować uroczystą Eucharystię otwarcia i przeprowadzić pierwszą sesję plenarną.

Aktualnie trwa faza przygotowawcza i konsultacyjna Synodu. Pragniemy podjąć refleksję w parafiach i wspólnotach nad kondycją naszego lokalnego Kościoła. Swoją pracę rozpoczęły komisje tematyczne. Dwie z nich przygotowały już materiały do pracy w zespołach parafialnych. Są nimi komisja Kościół w dialogu z kulturą oraz Duchowość i posługa kapłana.

Szeroko pojęta kultura jest dziełem ludzkiego ducha i poprzez nią człowiek odkrywa siebie jako istotę przekraczającą świat materialny. Z tej racji kultura stanowi naturalną przestrzeń spotkania ze światem wiary. Kultura niesie w sobie metafizyczne niepokoje człowieka, a zarazem jest językiem, w którym powinny się wyrazić ludzkie odpowiedzi na dar Bożego Objawienia. Nie może zatem w synodalnej refleksji zabraknąć namysłu nad kształtem dialogu z kulturą i obecnością wierzących w kulturze.

Naszą wspólną troską jest duchowość i posługa kapłanów. Na pewno kluczowy wkład w tę problematykę będą mieli duszpasterze, ale istotny będzie również głos ze strony osób świeckich. Z powodu spadku liczby powołań w niezbyt odległej przyszłości kapłańską posługę w naszych parafiach pełnić będzie mniejsza ilość księży. Razem musimy zatroszczyć się o to, aby nikt nie został pozbawiony spotkania z Bogiem w sakramentach świętych.

Jakże pilną sprawą jest w związku z tym modlitwa o powołania i kształtowanie klimatu, który sprzyja pozytywnej odpowiedzi na Boże wołanie. Kluczowe znaczenie dla podołania tym wyzwaniom ma gorliwość duszpasterzy, którzy już posługują w naszych wspólnotach. Bardzo potrzebna jest modlitwa o uświęcenie kapłanów, aby przez swoją pracę na wzór Dobrego Pasterza mogli oddać chwałę Bogu i prowadzić ku Niemu innych. Bardzo proszę, aby powyższe kwestie synodalne stały się przedmiotem spotkań parafialnych zespołów synodalnych jeszcze w grudniu tego roku. Obostrzenia sanitarne utrudniają przeprowadzenie spotkań, ale możliwe jest przecież wykorzystanie łączności internetowej. Wielu z nas korzysta z tej technologii na przykład w życiu zawodowym. Niech zostanie ona wprzęgnięta także w to ważne wspólne dzieło, jakim jest synod. Internet pozwala każdemu włączyć się w prace synodalne. Dlatego bardzo dziękuję wszystkim, którzy nadesłali swoje opinie do komisji głównej synodu, bądź przekazali je przewodniczącym zespołów parafialnych. W dalszym ciągu możliwe jest zabieranie głosu. Odpowiedni adres poczty elektronicznej znajdziemy na stronie internetowej synodu.

Ważna jest modlitwa w intencji synodu, zarówno ta osobista, jak i podejmowana we wspólnotach. Ona nam przypomina, że prace synodalne nie są tylko ludzkim dziełem, ale przede wszystkim wsłuchiwaniem się w głos Ducha Świętego. To On kształtuje w nas dojrzałą wiarę i uzdalnia do dawania świadectwa o Jezusie Chrystusie. Potrzebujemy pomocy Ducha Świętego, aby dobrze rozeznać wyzwania, przed którymi staje nasz Kościół. Jemu chcemy powierzyć cały synodalny wysiłek, aby postawione diagnozy i podjęte decyzje odpowiadały zamiarom Pana wobec naszej wspólnoty diecezjalnej. Z Nim chcemy budować Kościół, który będzie szkołą i domem komunii. W odczytanej dzisiaj Ewangelii, przeznaczonej na pierwszą niedzielę Adwentu, aż cztery razy jest mowa o czuwaniu. Czuwać w kontekście Adwentu to znaczy być gotowym na przyjście Chrystusa. Ta postawa objawia się w cierpliwości i poddaniu się woli Bożej, w mocnej wierze i ufności, że Boże działanie będzie w naszym życiu o wiele skuteczniejsze niż wszelkie nasze wysiłki. Postawa czuwania pozwala nam dobrze przygotować się na Święta Bożego Narodzenia i do ostatecznego spotkania z Bogiem w chwili naszej śmierci, kiedy skończy się adwent naszego życia i rozpocznie wieczność.

Na drogę owocnego czuwania adwentowego wszystkim z serca błogosławię

                                                                                                                                  Wasz biskup Stanisław

Witamy księdza Andrzeja, nowego proboszcza naszej parafii.

Księże Proboszczu,

miło nam powitać Ciebie w naszej parafii, w nowym miejscu posługi duszpasterskiej, które na Twojej drodze kapłańskiej postawił Pan Bóg.

Ufamy, że łaska powołania będzie owocowała skuteczną pracą duszpasterską, że umocnisz naszą wiarę i sprawisz, byśmy codziennie wydawali jej owoce.

Życzymy, aby czuł się Ksiądz dobrze w naszej wspólnocie, otoczony życzliwością, zrozumieniem i wsparciem, aby nigdy nie zabrakło Księdzu wytrwałości i odwagi w budowaniu żywego Kościoła.

Zapewniamy, że będziemy Księdza wspierać modlitwą i pomocą.

                                                                                       Szczęść Boże!-Parafianie.

Podziękowanie dla księdza proboszcza, który odchodzi z naszej parafii

Znalezione obrazy dla zapytania: kwiaty na urodziny

Ks. kan. Krzysztofowi Adamowskiemu za 6-letnią pracę duszpasterską w naszej parafii pragniemy z serca powiedzieć - WIELKIE BÓG ZAPŁAĆ!

Drogi Księże Proboszczu

Dziękujemy za te 6 lat przeżyte razem, za msze święte, adoracje Najświętszego Sakramentu, procesje - za to wszystko, co składa się na życie Kościoła.

W naszej pamięci pozostanie ksiądz, dzięki któremu świątynia odzyskuje swój dawny blask.

Życzymy obfitych i dobrych owoców pracy duszpasterskiej w nowej parafii.

Niech Bóg błogosławi księdzu we wszystkich poczynaniach, a Maryja wyprasza potrzebne łaski i wspiera w trudnych chwilach.

Nie żegnamy się, ale mówimy do zobaczenia i zapewniamy o pamięci w modlitwie.

             Bóg zapłać za Twoją obecność wśród nas. Szczęść Boże - wdzięczni Parafianie.

Pożegnanie Księdza Wikarego Marcina

Księdzu Wikaremu Marcinowi za 6-letnią pracę duszpasterską w naszej parafii pragniemy z serca powiedzieć - BÓG ZAPŁAĆ!

Drogi Księże Marcinie

W tym szczególnym czasie dla Ciebie i dla nas parafian Gorzkowa wyrażamy wdzięczność Bogu za dar poznania Ciebie, wspaniałego kapłana i dobrego człowieka.

Księże Marcinie, dziękujemy Ci za Twoją posługę duszpasterską, odprawione Msze Św., za wszystkie duszpasterskie odwiedziny w naszych domach, za modlitwy zanoszone za nas do Boga.

Szczególnie pragniemy podziękować za Twoje świadectwo żywej wiary, za piękne słowa, kierowane do nas podczas homilii.

Dziękujemy Ci za trud i pracę oraz ciepły uśmiech i serdeczność.

Życzymy zdrowia i błogosławieństwa Bożego na każdy dzień życia. Niech Jezus Chrystus nieustannie obdarza Cię wszelkimi łaskami i wzmacnia Twoje powołanie.

Życzymy abyś, dzięki mocy Ducha Świętego miał siłę do pokonywania wszelkich trudności i nigdy nie przestawał cieszyć się życiem i napotkanymi ludźmi, by Twoje serce przepełniała miłość, którą będziesz mógł się dzielić z potrzebującymi i czerpać radość ze służby Bogu i bliźniemu.

Kocham Cię - Bukiet De Luxe - Kwiaciarnia i Poczta. Najlepsza Kwiatowa  Wysyłka Internetowa w Polsce

             Wyrazem naszego szczerego podziękowania niech będzie ten symboliczny bukiet kwiatów, a także zapewnienie o naszej modlitwie. Szczęść Boże.

Życzenia Wielkanocne

Chrystus Zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał!

Puzzle Wielkanocne - Chrystus Zmartwychwstały

Wszystkim Parafianom życzymy by ta właśnie prawda przepełniała Waszą codzienność.

Niech blask, który bije od Zmartwychwstałego opromienia Wasze życie, przepełniając je wzajemną miłością i radością.

Niech siła, która odsunęła głaz i zwaliła z nóg żołnierzy, w Waszym życiu odsuwa od Was wszelkie niebezpieczeństwa i problemy...

Niech odwaga pierwszych świadków Zmartwychwstania Jezusa, będzie i Waszą odwagą i pozwoli z ufnością patrzeć w przyszłość.

Zdrowych i spokojnych pełnych zadumy Świąt Zmartwychwstania Pańskiego.

             Z darem modlitwy u stóp Zmartwychwstałego Pana - Ks. Proboszcz Krzysztof Adamowski i ksiądz Marcin.

Modlitwa, która czyni cuda.

W małej izdebce, tuż obok łóżka,
Z różańcem w ręku klęczy staruszka
Czemuż to babciu mówisz pacierze?
Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny
Moc mają ogromną, odpuszczają winy
Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy
Ja,grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

Pierwsza dziesiątka jest za papieża
Niech nami kieruje, Bogu powierza.
Druga w intencji całego Kościoła
Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie
A może w czyśćcu, lub większej potrzebie
Czwartą odmawiam w intencji syna...
Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu
Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu
Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości
Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny
Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny
I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga
Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,
Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,
Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu
Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

Awantury, alkohol, płacz i siniaki
Czemu swym dzieciom los zgotował taki?
Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,
Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,
Bogu polecam swych wnucząt udręki,
Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,
Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

"Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie
Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.
Na nic te posty i twoje modły,
Bo los już taki musi być podły."

Płacze staruszka, drżą wątłe ramiona.
Wie, że jest chora, niedługo skona.
Co będzie z synem, z jego rodziną?
Czy znajdą drogę prawdziwą, jedyną?

I zmarła nieboga. Wezwano syna
Ten twardo powiedział - nie moja to wina.
Lecz widząc w trumnie matki swej trupa,
Poczuł jak mu pęka na sercu skorupa.

Zobaczył różaniec swej zmarłej matki,
W miejscu czwartej dziesiątki zupełnie gładki.
Nie ma paciorków - patrzy i nie wierzy,
Palcami starte od milionów pacierzy.

Tylko piąta dziesiątka była jak nowa,
Przypomniał swe kpiące o niej słowa.
Na palcach zobaczył od łańcuszka rany,
Wybacz mi - krzyknął - Boże mój kochany!

Ożyło w końcu syna sumienie,
Przysięgam ci matko, że ja się zmienię.
Całował zimne swej matki dłonie,
Twarz łzami zoraną i siwe skronie.

Rzucił nałogi, oddał się Bogu,
Szczęście gościło w ich domu progu.
I codziennie wieczorem, całą rodziną,
Różaniec mówili za matki przyczyną.."

Znalezione na www.wykop.pl

Przynależność do parafii określają przepisy kościelne.

W związku ze zgłaszaniem się osób mieszkających obecnie poza terenem naszej parafii po wszelkiego rodzaju zaświadczenia przypominamy, że parafią własną każdej osoby jest ta parafia, na terenie której mieszka się obecnie. Nie można mówić, że należę do naszej parafii, jeśli od dłuższego czasu mieszkam w innej miejscowości np. w Lublinie.

Proboszcz w Gorzkowie nie wie i nie ma możliwości sprawdzić, czy ta osoba jest praktykującym katolikiem. Powinna więc ona zgłosić się do swego miejscowego proboszcza i jego prosić o potrzebne zaświadczenie.

Kwestię te reguluje Kodeks Prawa Kanonicznego.

Parafianinem jest osoba zamieszkująca na terenie parafii na stałe (kan.100 KPK) lub przebywająca tymczasowo, lecz co najmniej 3 miesiące (kan. 101§2 KPK). Zarówno przez zamieszkanie stałe jak i tymczasowe, każdy uzyskuje własnego proboszcza (kan.107 §1 KPK). Proboszczem własnym jest proboszcz miejsca aktualnego pobytu (Kan. 107 § 3 KPK).

Wobec powyższych uregulowań prawnych wynikających z Kodeksu Prawa Kanonicznego informujemy, że fakt stałego lub tymczasowego zameldowania na mocy przepisów prawa cywilnego nie określa uprawnień parafianina.

Osoba zameldowana, lecz która nie przebywa na terenie parafii wszelkie formalności np. związane z byciem rodzicem chrzestnym, ślubem lub pogrzebem załatwia z proboszczem aktualnego miejsca swojego pobytu.

Do naszej parafii należą :

- osoby mieszkające tutaj obecnie;

- uczniowie szkół średnich, którzy mieszkają w internatach lub na stancji poza terenem parafii Gorzków;

- studenci mieszkający w akademikach lub na stacji, którzy na niedzielę przyjeżdżają do rodziców mieszkających na terenie parafii.

Osoby, które wyjechały do pracy zagranicznej powinny nawiązać kontakt z księdzem katolickim tam posługującym i uczestniczyć w życiu tamtejszej wspólnoty parafialnej, polonijnej. Od tamtego proboszcz pobierają zaświadczenie na matkę chrzestną, czy ojca chrzestnego.

Znalezione obrazy dla zapytania: parafia gorzków lubelskie

ŻYCZENIA ŚWIĄTECZNE

Podobny obraz

Łączę się duchowo w dzień Bożego Narodzenia, z białym opłatkiem w dłoni niosę wszystkim Parafianom i Gościom najlepsze życzenia:

Niech ten święty i wyjątkowy czas będzie umocnieniem naszej wiary w Syna Bożego. Niech Boża Dziecina błogosławi Wam w trudach dnia codziennego.

Życzę zdrowia, szczęścia, spokoju ducha i radości oraz wszelkich pomyślności w nadchodzącym Nowym 2020 Roku.

Błogosławionych Świąt Narodzenia Pańskiego. Szczęść Boże!

                                                                                  Wasz Ks. Proboszcz wraz z Księdzem Marcinem.

XXX

JUBILEUSZ 600 -LECIA WIELKOPOLA

Wspaniałe sześćsetne urodziny obchodziło Wielkopole.

Historia wioski sięga roku 1419. Do XIX w. wieś znana jako Wielgiepole lub Wielgopole. Wzmiankowana w 1448 r. jako Wyelopolye w zatwierdzeniu uposażenia parafii w Krasnymstawie przez starostę krasnostawskiego Hryćka Kierdeja. Wedle rejestru poborowego z 1578 r. miała zaledwie 2 łany (33, 6 ha) gruntów uprawnych. Według spisu z roku 1827 wieś liczyła 19 domów ze 154 mieszkańcami. Spis z r. 1921 wykazywał już 40 domów oraz 264 mieszkańców, w tym 2 Żydów i 3 prawosławnych. W końcu XIX w. funkcjonował tu młyn wodny i tartak.

Kulminacja obchodów jubileuszu nastąpiła 9 czerwca po polowej Mszy Świętej, którą celebrował ksiądz Kanonik Krzysztof Adamowski. Tego dnia zaplanowano imprezę plenerową z występami artystycznymi m.in. "Sami Swoi" z Rudnika i Gorzkowska Kapela Ludowa, pokazy w wykonaniu grupy rekonstrukcyjnej Stowarzyszenia Michalec 1864 i Krasnostawskiego Stowarzyszenia Strzeleckiego Patron, stoiska okolicznych kół gospodyń wiejskich, oraz wystawy lokalnych twórców ludowych.

Ważnymi gośćmi z Warszawy, przybyłymi na ten jubileusz do zespołu parkowo-dworskiego stanowili potomkowie ziemiańskiej rodziny Suchodolskich, do których niegdyś należał majątek w Wielkopolu.

Wszyscy zebrani świetnie bawili się do późnych godzin nocnych.

Znalezione obrazy dla zapytania Wielkopola koło krasnegostawu

18-LECIE KAPŁAŃSTWA KSIĘDZA MARCINA

Podobny obraz
DROGI KSIĘŻE MARCINIE

WSZYSTKIEGO CO NAJLEPSZE Z OKAZJI 18-LECIA ŚWIECEŃ KAPŁAŃSKICH,.

BŁOGOSŁAWIEŃSTWA BOŻEGO, OPIEKI MATKI PRZENAJŚWIĘTSZEJ.

CIERPLIWOŚCI, WYTRZYMAŁOŚCI I PEŁNEGO OTWARCIA DO DRUGIEGO CZŁOWIEKA.

ABYŚ POPRZEZ SWOJE ODDANE ŻYCIE,

PORAFIŁ SPROSTAĆ ZADANIOM, KTÓRE CI BÓG POWIERZYŁ.

PARAFIANIE

NABOŻEŃSTWO MAJOWE

Podobny obraz

Maj - dla wielu najpiękniejszy miesiąc roku - to w Kościele okres szczególnej czci Matki Bożej. W Polsce żywa jest tradycja gromadzenia się wieczorami w kościołach, przy kapliczkach i figurach przydrożnych na nabożeństwach majowych, nazywanych "majówkami". Jeszcze dziś przejeżdżając w majowy wieczór przez polskie wsie można usłyszeć pieśni maryjne. Zwyczaj ten trwa dopiero od połowy XIX wieku.

Obecnie do każdego dnia nabożeństwa majowego publicznie odprawianego przywiązany jest odpust 7 lat. Za uczestniczenie przynajmniej przez 10 dni w nabożeństwie majowym publicznie odprawianym można zyskać pod zwykłymi warunkami odpust zupełny. Kto nie ma możności uczestniczenia w publicznym nabożeństwie, może zyskać odpust 5 lat za każdy dzień i odpust zupełny za cały miesiąc, prywatnie je odprawiając.

W tym roku do Litanii zostało dodane nowe wezwanie. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów zezwoliła, by w Polsce mogło być dodane wezwanie: Matko Miłosierdzia. Będzie ono umiejscowione po wezwaniu: Matko Łaski Bożej. Niech i w naszej parafii nie zabraknie wiernych, którzy w tym szczególnym miesiącu będą uwielbiali Maryję słowami Litanii Loretańskiej.

Z OKAZJI BIERZMOWANIA

Podobny obraz

Z OKAZJI PRZYJĘCIA SAKRAMENTU BIERZMOWANIA

ŻYCZYMY WAM WIELU ŁASK BOŻYCH

ORAZ ABYŚCIE ZA WSTAWIENNICTWEM SWOICH PATRONÓW,

WRASTALI BOGATSI W DARY DUCHA ŚWIĘTEGO.

BĄDŹCIE STALE RADOŚCIĄ DLA BOGA,

RODZICÓW, RODZINY I PRZYJACIÓŁ!

Z MODLITWĄ I MIŁOŚCIĄ

                                   - WASI NAUCZYCIELE

Z okazji Świąt Zmartwychwstania Chrystusa

Podobny obraz

WSZYSTKIM NASZYM PARAFIANOM I GOŚCIOM

SPĘDZAJĄCYM NAJWIĘKSZE CHRZEŚCIJAŃSKIE ŚWIĘTA

RAZEM ZE SWOIMI BLISKIMI W NASZEJ WSPÓLNOCIE PARAFIALNEJ

SKŁADAMY GORĄCE I SZCZERE ŻYCZENIA:

NIECH ZMARTWYCHWSTAŁY CHRYSTUS PROWADZI DO PEŁNEGO ODKRYCIA, ŻE MIŁOŚĆ JEST MOŻLIWA; NIECH KAŻDEMU Z WAS PRZYNIESIE POKÓJ, RADOŚĆ, SIŁY, ZDROWIE, ZADOWOLENIE Z PODEJMOWANYCH WYZWAŃ I SPEŁNIENIE MARZEŃ;

A MOC, PŁYNĄCA Z JEGO ZMARTWYCHWSTAŁEGO SERCA, ABY ZAGOŚCIŁA W WASZYCH RODZINACH, DOMOSTWACH, SĄSIĘDZTWACH, MIEJSCACH PRACY, NAUKI I ODPOCZYNKU.

NIECH POMAGA WAM W PRZEZWYCIĘŻANIU TRUDNOŚCI I ZWĄTPIEŃ.

                                                                            - BŁOGOSŁAWIONYCH ŚWIĄT!

                                                         Ks. Proboszcz Krzysztof Adamowski wraz z ks. Marcinem

ŻYCZENIA DLA NASZYCH KAPŁANÓW

Znalezione obrazy dla zapytania życzenia na dzień kapłaństwa wielki czwartek

DZISIAJ WAŻNY DZIEŃ W ŻYCIU NIE TYLKO KOŚCIOŁA, ALE TAKŻE KAŻDEJ OSOBY INDYWIDUALNIE, KAŻDEGO KAPŁANA I KAŻDEGO WIERNEGO. DZIŚ MODLIMY SIĘ WSZYSCY WSPÓLNIE I PROSIMY PANA O ŁASKI.

Z OKAZJI WIELKIEGO CZWARTKU PRAGNIEMY ZŁOŻYĆ NASZYM KAPŁANOM PODZIĘKOWANIA ZA POSŁUGĘ, JAKĄ PEŁNIĄ I SŁOWO, JAKIE GŁOSZĄ.

ŻYCZYĆ IM, BY DALEJ DZIELILI SIĘ WIARĄ, KTÓREJ MAJĄ W SOBIE TAK WIELE, ORAZ DALEJ Z CHĘCIĄ WSPIERALI NAS - PARAFIAN - W SZUKANIU SWOJEGO ŻYCIOWEGO POWOŁANIA

                                                            - WDZIĘCZNI PARAFIANIE

ROZPOCZYNAMY WIELKI POST

Popielec rozpoczyna okres Wielkiego Postu. Tego dnia obowiązuje ścisły post, a podczas mszy w kościele głowy wiernych posypywane są popiołem. Ksiądz wypowiada wtedy słowa "Prochem jesteś i w proch się obrócisz" lub "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię".Popiół do posypywania głów wiernych ma pochodzić z palm poświęconych w Niedzielę Palmową poprzedniego roku.

Głównym celem Środy Popielcowej oraz obrzędu posypywania głów popiołem jest przypomnienie o konieczności pokuty i duchowego przygotowania się na zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Popiół z jednej strony oznacza przemijalność i ułomność ludzkiego życia, a z drugiej symbolizuje oczyszczenie i zmartwychwstanie, ponieważ Bóg stworzył człowieka z prochu ziemi i odrodził go do nowego życia.

Przepisy postne

1. Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych obowiązuje: we wszystkie piątki w roku, w Środę Popielcową i 24 grudnia zachęca się, aby nie spożywać mięsa. Nie ma obowiązku wstrzemięźliwości, jeżeli w piątek wypadnie uroczystość.

2. Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych i zachowanie postu ilościowego: w Środę Popielcową i w Wielki Piątek.

Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych obowiązuje wiernych, którzy ukończyli 14 rok życia, natomiast post ścisły tych, którzy ukończyli 18 rok życia, a nie rozpoczęli 60-tego.

Wolni są od obowiązku wstrzymania się od potraw mięsnych w piątki:

1) Wszyscy, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, w których nie są przestrzegane kościelne przepisy postne,

2) Wszyscy, którzy nie mają możliwości wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia.

Dyspensa nie dotyczy Środy Popielcowej i Wielkiego Piątku.

Wierni korzystający z dyspensy powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego oraz złożyć drobną ofiarę do skarbonki z napisem Jałmużna postna, albo częściej spełniać uczynki miłosierdzia chrześcijańskiego.

PRZYKAZANIA KOŚCIELNE

1.W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy św. i powstrzymywać się od prac niekoniecznych.

2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.

3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię Świętą.

4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w czasie Wielkiego Postu powstrzymywać się od udziału w zabawach.

5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.

Nowelizacja zapisu czwartego przykazania nie zmienia w niczym dotychczasowego charakteru każdego piątku jako dnia pokutnego, w którym katolicy powinni modlić się, wykonywać uczynki pobożności i miłości, podejmować akty umartwienia siebie przez wierniejsze wypełnianie własnych obowiązków, zwłaszcza zaś zachowywać wstrzemięźliwość (zob. kan. 1249-1250). Wyjątkiem są jedynie przypadające wtedy uroczystości. Jeśli zatem w piątek katolik chciałby odstąpić ze słusznej przyczyny od pokutnego przeżywania tego dnia, winien uzyskać odpowiednią dyspensę.

Takie jest prawo kościelne, ale przecież nie dla nakazu czy zakazu podejmujemy postne praktyki. Natomiast wypełnianie ich w duchu wolności, a zarazem miłości dla naszego Pana Jezusa Chrystusa, który za nas cierpiał i umierał na krzyżu (właśnie w piątek), nadaje im prawdziwą wartość doczesną i wieczną.

Podobny obraz

Wiele osób stosuje różne diety ze względów zdrowotnych albo żeby ładnie wyglądać. Nieraz wydaje znaczne sumy na dietetyczne potrawy. Dawniej wzywano, by to, co się zaoszczędzi przez skromniejsze jedzenie, przekazywać potrzebującym. Dziś zdarza się, że wymyślne potrawy dietetyczne kosztują znacznie drożej niż proste zdrowe pożywienie. Zachęcam do przemyśleń na ten temat.

CHROŃMY DZIECI PRZED MAKIAWELIZMEM

Zbliżają się ferie zimowe - czas wypoczynku od nauki szkolnej. Więcej czas mogą rodzice poświęcić swoim pociechom, tym mniejszym i tym większym. Zaobserwować ich zachowanie .Kontrolować dostęp do komputera i telewizji.

MAKIAWELIZM - słowo trudne i dla wielu z nas niezrozumiałe. Człowiek z tą postawą jest bardzo trudny w kontaktach międzyludzkich. Makiawelizm ma kilka znaczeń, np. oznacza postawę, która charakteryzuje się cynizmem i obłudą; albo postawą, która wyraża się w dążeniu do celu za każdą cenę. Makiaweliści przejawiają stałą tendencję manipulowania drugim człowiekiem.

Manipulacja jest celowym i skrytym narzucaniem jednostce lub grupie ludzi fałszywego obrazu pewnej rzeczywistości. Jak widać, makiawelizm jest bardzo groźną postawą dla otoczenia i środowiska (rodziny, sąsiadów, przyjaciół), a także dla samego makiawelisty. Zniekształca on widzenie świata u drugiego człowieka i sam pada ofiara tego procederu, akceptując obraz rzeczywistości urojonej przez siebie. Makiawelista staje się twórcą świata iluzorycznego, który z czasem przybiera cechy niebezpiecznej choroby.

Z makiawelizmem mamy do czynienia częściej, niż nam się wydaje. Wskazują na to liczne sformułowania w naszym codziennym języku. Oto kilka z nich: nabrać kogoś, wpuścić w maliny, wystrychnąć na dudka, zapędzić w kozi róg, nabić w butelkę.

Jesteśmy przerażeni, gdy z bliska możemy się przyjrzeć cechom makiawelisty. Człowiek ten nie interesuje się ludźmi bezinteresownie. Zawsze kieruje się własnym interesem, a drugiego człowieka traktuje instrumentalnie. Wykazuje rażący deficyt empatii. W jego zachowaniu może występować element mściwości, będącej swoistym rewanżem za doznane wcześniej porażki czy upokorzenia. Człowiek taki w swoim środowisku jest nielubiany, gdyż podejrzewa się go o nieczystą grę i tak zwane machlojki. Dlatego nie ma szczerych przyjaciół.

Specjaliści twierdzą, że makiawelizm jest jedną z postaw, które jednostka nabywa w nieprawidłowym kontakcie z mediami. Ma to miejsce wtedy np., gdy mały ich odbiorca konsumuje codziennie kreskówki lub gry z bohaterami, którzy nic sobie nie robią z innych ludzi, łatwo eliminują swoich przeciwników, okazując pogardę oraz władzę realizowana za pomocą siły i różnych form przemocy.

Niepokojące jest to, że młody odbiorca mediów nie doświadcza w nich treści, które kształtowałyby w nich kulturę bycia, wrażliwość sumienia, czy postawę empatii, która każe patrzeć na drugiego człowieka zawsze z jego punktu widzenia.

Pierwsze oznaki makiawelizmu można dostrzec u dziecka w okresie przedszkolnym. Przyszły makiawelista czuje się wtedy najlepiej, gdy przyjmuje pozę dyrektora i pana traktującego poddanych jak niewolników. Sprawia mu tez wiele satysfakcji sytuacja , gdy może kogoś przechytrzyć, zwieść, a nawet oszukać. Rośnie w przekonaniu, że wszystkie chwyty są dozwolone. Tak postępują w filmach ulubieni bohaterowie, z którymi się identyfikuje. Nic nie daje od siebie dla dobra grupy, zamiast wykazuje pod jej adresem nowe i daleko idące roszczenia. Gdy dorośnie deficyt empatii doprowadzi go do skrajnych postaci egoizmu.

Niestety, są rodzice, którzy chełpią się tym , że ich dziecko jest najsprytniejsze w grupie przedszkolnej i daje sobie z innymi dziećmi , a nawet stawia w trudnej sytuacji wychowawczynię. Kierując się watpliwą nadzieją, że postawa ich dziecka w przyszłości ułatwi mu życie. Tymczasem może to być przyszły makiawelista utrapienie dla współmałżonka, przyjaciół i współpracowników, a także zmora przełożonych i podwładnych.

Refleksja ta prowadzi do kilku wniosków:

*Należy konsekwentnie kontrolować dostęp dziecka do mediów;

*Zastanawiać się nad przyszłymi następstwami makiawelizmu i rozmawiać na ten temat z innymi rodzicami;

*Zwracać pilną uwagę na programy telewizyjne, gry komputerowe oraz teksty drukowane (bajki, komiksy),które uczą małego odbiorcę cwaniactwa i chytrego pokonywania przeciwników;

*W wychowaniu rodzinnym położyć nacisk na kształtowanie u dzieci postaw empatii;

*Kształtować u dzieci wrażliwość sumienia w przekonaniu, że jego zewnętrznym przejawem jest kultura ducha;

*Ponieważ makiawelizm prowadzi do zakłamywania obrazu rzeczywistego drugiego człowieka, należy wychowywać dzieci do prawdy posługując się min. sprawdzonym apelem, aby zawsze brzydziły się kłamstwem.

Więcej na ten temat zob. Bp Adam Lepa Media a postawy.

ORSZAK TRZECH KRÓLI

6 stycznia 2019 roku ulicami Gorzkowa przeszedł Orszak Trzech Króli. Trzem Królom w drodze do Stajenki towarzyszyli parafianie i goście. Wędrowali ulicami, żeby pokłonić się Dzieciątku Jezus. DZIĘKUJEMY wszystkim lokalnym organizatorom i uczestnikom!

Więcej zdjęć na stronie Centrum Społeczno - Kulturalne w Gorzkowie.

NOWOROCZNE ŻYCZENIA

Kochani Parafianie oraz Goście odwiedzający naszą stronę internetową!

Proszę przyjąć szczere życzenia na Nowy Rok Pański 2019.

Każdy Nowy Rok jest dla wszystkich wielką tajemnicą, nie wiemy co nas w nim spotka.

Wiemy jedynie - ile za nami. Co nas czeka - to wie tylko Pan Bóg.

Jesteśmy w pełni świadomi zadań, których trzeba będzie się podjąć.

Zawsze rodzi się obawa - czy podołamy, czy nie zabraknie sił.

Znalezione obrazy dla zapytania nowy rok 2019 gif

Życzę wszystkim Bożej opieki na każdy jego dzień i Bożego błogosławieństwa dla wszystkich dobrych zamiarów,

planów i projektów, które będą Państwo podejmować.

Niech Was wszystkich Bóg wspiera, prowadzi bezpiecznymi drogami oraz chroni od zła i niebezpieczeństw.

             Z pamięcią w modlitwie ks. Krzysztof Adamowski z księdzem Marcinem.

PO CO REKOLEKCJE?

Adwent to czas, w którym przeżywamy rekolekcje. Żeby zrozumieć, czym są rekolekcje i jak je mamy przeżywać, najlepiej będzie zacząć od tego, skąd się wzięło oznaczające je słowo. A wzięło się ono z języka łacińskiego: od re-colligo oznaczającego znowu zbierać, przyjmować, odzyskać (w formie zwrotnej se recoligere oznacza ochłonąć, opamiętać się) lub też od re-colo - na nowo uprawiać, znowu się czymś zajmować, przywrócić, jeszcze raz rozważyć. Chodziłoby więc o powrót do czegoś, powtórne rozważenie, zajęcie się czymś jeszcze raz. Czym? Naszym życiem.

W codziennym zabieganiu rzadko mamy czas, by się nad czymś głębiej zastanowić. W życie (także duchowe) wkradają się pewnego rodzaju automatyzmy. Z jednej strony ułatwiają nam one życie (bo przecież trudno codziennie, podejmując modlitwę, zadawać sobie pytanie: po co w ogóle się modlę), z drugiej jednak strony automatyzmy te mogą powodować spłycenie rozumienia treści religijnych, gdyż wiele rzeczy robimy bezmyślnie. Nie zastanawiając się głębiej nad prawdami naszej wiary i przyjmując je mechanicznie bo wszyscy tak wierzą i wszyscy tak robią, ryzykujemy, że w momencie próby nie będziemy w stanie swojej wiary obronić. Mówiąc obrazowo: z naszą religijnością jest tak, jak z meblami - z czasem pokrywają się coraz grubszą warstwą kurzu. Jeśli tego kurzu nie będziemy przynajmniej raz na jakiś czas ścierać, z czasem nie będziemy mogli rozpoznać nie tylko koloru, ale nawet kształtu naszych stylowych Ludwików. Tak samo jest z wiarą - jeśli nie będzie co jakiś czas odkurzana, po pewnym czasie stanie się szara i bezkształtna.

Współczesność to coraz szybsze tempo życia. Wynalazki, które miały zapewnić nam więcej wolnego czasu, stały się złodziejami czasu. Okazało się bowiem, że owszem, dzięki współczesnej technice człowiek może zrobić więcej w krótszym czasie, ale wcale nie spieszy się do tego, by ten czas wykorzystać na odpoczynek i pozbieranie się. Wręcz przeciwnie - jest coraz bardziej rozbity wewnętrznie, gdyż albo stwierdza, że zdąży jeszcze więcej zrobić i nie odpoczywa, albo poświęca czas na bezwartościowe rozrywki - coś, co go rozrywa, rozbija wewnętrznie. Rekolekcje to dobry czas, by w tym całym zabieganiu pozbierać się (re-colligo!), a może też ochłonąć, opamiętać się (se recoligere). Najczęściej starając się ocenić przeżycie rekolekcji, pytamy o to, jakie były nauki rekolekcyjne i z jakim skupieniem ich wysłuchaliśmy. Zapominamy jednak o tym, że rekolekcje wyrosły nie z praktyki słuchania duchowego, lecz ćwiczeń duchownych, zakładają więc nie tylko wysłuchanie nauk, ale własną aktywność, ćwiczenie się w życiu chrześcijańskim. Rekolekcje w naszym życiu będą na tyle owocne, na ile sami się w ich przeżycie zaangażujemy, na ile będziemy skłonni na nowo przemyśleć swoją wiarę i pierwsze czyny podjąć. Rekolekcje więc to także osobista refleksja, poświęcenie więcej czasu na modlitwę - zarówno indywidualną, jak i wspólną, w rodzinie.

Telewizor i komputer nie są dobrymi sprzymierzeńcami rekolekcji. One tylko rozrywają, powoduje, że zamiast wejść w siebie i w to, co dla mnie ważne, pozostaję na powierzchni, zabijam czas, marnuję go. Lepiej więc wyłączyć je na czas rekolekcji. Nie sprzyja też dobremu przeżywaniu rekolekcji głośna muzyka, wypędzająca ciszę, tak bardzo potrzebną do usłyszenia tego, co Bóg ma do powiedzenia o moim życiu.

Często narzekamy, że to życie jest ciężkie, że stawia przed nami takie trudne dylematy, że nie potrafimy właściwie wybrać i często żałujemy naszych wcześniejszych decyzji, mówiąc: gdybym wtedy wiedział! Rekolekcje są dobrym czasem na to, żeby przyjrzeć się naszym wyborom i zapytać Boga: co mam wybrać? Jak rozwiązać trudne sytuacje w moim życiu? Co zrobiłem źle i jak mogę to naprawić? Dlatego wielcy chrześcijanie ważne decyzje podejmowali zawsze po rekolekcjach. Ale żeby usłyszeć, co Bóg ma nam do powiedzenia, trzeba wyłączyć to, co zagłusza ciszę. Wtedy dopiero możemy ochłonąć, opamiętać się (se recoligere), i odzyskać (re-colligo) sens i cel życia.

Rekolekcje więc to także czas praktykowania miłości bliźniego. Wejście w siebie musi łączyć się z realizacją tego przykazania np. poprzez pojednanie w rodzinie, małżeństwie, z sąsiadami, kolegami w zakładzie pracy. Czynem rekolekcyjnym może być także np. wspólna kolacja przy świecach (a nie przy telewizorze), kiedy członkowie rodziny wreszcie ze sobą porozmawiają, na co tak często nie mają czasu w codziennym zabieganiu. Trzeba tylko wygospodarować ten czas, aby ponownie zająć się (re-colo!) swoją rodziną, podarować sobie czas nie tylko na wysłuchanie nauk, ale na praktyczne ćwiczenia w miłości.

I na koniec rzecz bardzo ważna: rekolekcje to także czas, by odzyskać (re-colligo) czystość duszy w sakramencie pojednania. Dobrze wiedzą o tym proboszczowie, skoro na ten właśnie czas zapraszają tylu spowiedników. Warto się do tej rekolekcyjnej spowiedzi dobrze przygotować przez dobry szczegółowy rachunek sumienia, zadośćuczynienie i pojednanie się z tymi, których przez moje grzechy skrzywdziłem oraz mocne postanowienie poprawy. Spowiednik czasem (zwłaszcza wtedy, kiedy już dłużej siedzi w konfesjonale) może być zmęczony, ale muszę pamiętać, że za jego pośrednictwem spotykam się z Bogiem, który odpuszcza mi grzechy. A przy okazji - warto też pomodlić się przed spowiedzią za księdza, który będzie mnie spowiadał, o potrzebne mu światło Ducha Świętego, żeby mógł mi dobrze pomóc, rozeznać, doradzić.

Zbliża się czas adwentowych rekolekcji. Wykorzystajmy je dobrze, aby ochłonąć pozbierać się i odzyskać to, co w codziennym zabieganiu zgubiliśmy.

- fragmenty.. Ks. Tomasz Opaliński Edycja płocka 49/2003.
<

35-LECIE KAPŁAŃSTWA KSIĘDZA PROBOSZCZA

17 grudnia - mija 35 lat od chwili kiedy nasz ksiądz proboszcz Krzysztof Adamowski otrzymał święcenia kapłańskie. W wigilię tej rocznicy parafianie złożyli księdzu, już WICEDZIEKANOWI życzenia m.ni:

Bukiet róż różowych - Dostawa z Polska - Wysyłanie kwiatów do Polska przez  Internet - Wyślij kwiaty online z FloraPrima.pl
Drogi nam Jubilacie, Księże Proboszczu !

Trzydzieści pięć lat tyle czasu jutro minie od momentu, kiedy Ksiądz skierował stery swego życia na drogę duchowną. Wówczas to sam Jezus, Księdza wybrał na proroka i apostoła - powołał na swego kapłana.

Aby dzisiaj przypomnieć te chwile - najlepiej powtórzyć słowa poetki Kazimiery Chodycz:


Trzydzieści pięć lat dzisiaj mija od pełnej tajemnic chwili,

Gdyś klęcząc przed Księdzem Biskupem głowę w pokorze schylił.

A Biskup w imieniu Chrystusa wzniósł ręce nad skronie schylone

I dłonie Twoje namaścił, by były już poświęcone.

Włożył Ci ornat na barki... poczułeś wnet ciężar krzyża.

Ale podjąłeś go chętnie, bo on do Boga Cię zbliża.

dano Ci moc przedziwną, moc Boską, wręcz niepojętą,

By duszę w grzechu zakutą rozgrzeszyć, uczynić świętą!

Pamiętasz?... jak po raz pierwszy nad Hostią drobną i małą

Wyrzekłeś dwa słowa Chrystusa: Bierzcie to moje Ciało!"

A potem zgiąłeś kolana: Bóg wielki w Twych dłoniach spoczywa.

Posłuszny na głos kapłana, który na ołtarz Go wzywa

I nie ma słów, by opisać, co w sercu Twoim się działo,

Gdy Słowo Boże Wcielone na głos twój Chlebem się stało.

I odtąd już tak codziennie Bóg w Twoje oddaje się dłonie,

By przez Twoje ręce kapłańskie zejść w serca nasze.

I odtąd cudów swej łaski Bóg co dzień przez Ciebie udziela

Ty nas prowadzisz do Boga, do Stwórcy i Zbawiciela.

Wierny swojemu powołaniu obchodzi Ksiądz Proboszcz, piękny Jubileusz 35 lecia posługi Kapłańskiej. Z tej to okazji, chcielibyśmy w imieniu całej wspólnoty parafialnej, - - serdecznie podziękować za obecność, za dobroć, za zrozumienie, a szczególnie za troskę o wygląd naszej świątyni.

Dziekujemy za trud odkrywania przed nami dary Eucharystii jako źródła siły, mocy i światła w naszym codziennym życiu. Dziękujemy za wszelkie dobro i niestrudzone budowanie jedności.

Składamy Księdzu Proboszczowi najlepsze, prosto z serca płynące życzenia,

aby Dobry Bóg obdarzył Księdza obfitością swoich łask, dobrym zdrowiem,

radością i umiejętnością przezwyciężania kłopotów dnia codziennego.

Niech kolejne lata upływają w takim samym zaangażowaniu w życie kościoła i parafian.

Życzymy dużo sił, które sprawią, że będzie Ksiądz mógł dalej wykonywać swoje powołanie,

aby nigdy Ksiądz nie zwątpił w zmartwychwstałego Pana

oraz dalej potrafił dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem z całą społecznością kościoła.

Aby w sercu Księdza wzrastały wiara i miłość, wnikały w nasze serca i rodziły owoce w postaci dobrych i pięknych postaw ludzkich..

Polecamy Księdza nieustannej opiece Maryi Panny i patronowi naszego Kościoła.

Szczęść Boże!

STO LAT NIEPODLEGŁOŚCI

11 listopada 2018 roku to była bardzo ważna dla nas data, bo 100 rocznica odzyskania niepodległości. Jak co roku, w naszym kościele odprawiona została msza święta w intencji naszej OJCZYZNY. Na te uroczystości zgromadzili się parafianie, goście, władze gminy i uczniowie z miejscowej szkoły.

Odpust ku czci MB Różańcowej

7 października to tradycyjna data obchodów święta MB Różancowej. W tym roku piękne kazanie wygłosił w naszym kościele ks. kan. Roman Skowron. Więcej w GALERII